Voor de kunstenaars onder ons: eindelijk hun carrière in 7 niveaus uitgelegd (al is het dan met een serieuze knipoog, toch zit er een grond van waarheid in).

Niveau 0: de vergeten kunstenaar : Een vergeten kunstenaar is geen vergeten kunstenaar tot hij herontdekt wordt, meestal na zijn begrafenis. Sommige vergeten kunstenaars hebben het geluk herontdekt te worden op hun oude dag als een verhongerde of onbekende kunstenaar.

Niveau 1: de onbekende kunstenaar : Dit is een leuke plaats om te zijn. Je verdient er wel je brood niet mee maar je vrienden kunnen van je werk genieten en vrouwen zullen zich naakt laten schilderen als ze je talent zien.

Niveau 2: de ongetalenteerde kunstenaar: Deze kunstenaars kunnen zeer succesvol zijn als ze wat zakelijk instinct hebben. Natuurlijk heeft talent hier niks mee te maken. Als je erin slaagt om tentoonstellingen te organiseren en af en toe een vrouw ermee te versieren, ben je getalenteerd, alleen niet in kunst.

Niveau 3: de verhongerde kunstenaar: Dit is pas een cliché, “verhongeren” en “kunstenaar” hebben niets te doen met mekaar, behalve voor dit cliché. “Verhongeren” heeft alles te doen met “onnozelaar”, wat dan weer niets te doen heeft met “kunstenaar.” Als je je werk weggeeft voor een paar euro ben je een onnozelaar, geen kunstenaar, als je het geld nodig hebt om te overleven. Als dit jou niveau is, dat raad ik je aan om enkele boeken te lenen in de bibliotheek over “zaken doen”. Zo kan je jezelf onderscheiden van de “onnozelaars”. We hebben allemaal al wel eens slecht werk zien verkopen voor heel veel geld. De prijs van kunst heeft niets, maar dan ook niets, te maken met de waarde van de maker, het heeft alles te maken met wie het werk verkoopt!

Niveau 4: student of lesgevende kunstenaar: Dit is een goed niveau om in te zitten. Veel seks, plezier en leerzaam op alle gebied. Je toekomstig geluk is afhankelijk van je verkoop en zakelijk talent, niet je artistieke gaven. Kunstscholen zijn gewoon leuker om les te geven omdat studenten veel meer geïnteresseerd zijn in kunstscholen dan in technische scholen.

Niveau 5: beroemde kunstenaar: Ook een leuke plaats om te zitten, maar alleen als je ook nog een dagjob hebt. Het is namelijk niet omdat je beroemd bent, dat je er ook van kan leven. Beroemd is goed, succesvol nog veel beter. Mozart was in zijn tijd erkend als super-getalenteerd genie, maar stierf arm op zijn 35ste. Laat dit jullie dus niet overkomen, tenzij je gelooft in een leven na de dood.

Niveau 6: de succesvolle artiest: Dit zijn de kunstenaars die zowel beroemd zijn als genoeg zakelijk instinct hebben om volledig van hun kunst te leven. En natuurlijk is dit niveau de meest begeerde. Maar om op dit niveau te geraken, heb je vooral zakelijk talent nodig en veel minder kunsttalent.
Natuurlijk is een andere definitie van succes ook iemand die, ondanks alles, gelukkig is met bijna niets. Je kan dus even gelukkig zijn op het laagste niveau of als onbekende artiest.

Niveau 7 (absolute top): de dode artiest: Dit is het hoogste niveau. Dode kunstenaars produceren het beste werk, en daarom zijn hun prijzen ook het hoogst. De prijs van een werk van een levende kunstenaar weerspiegelt nooit zo goed de realiteit als dat van een dode kunstenaar. Daarom ook het verschil in prijs en kwaliteit.

Engelse en originele versie hier (via).