Het is prachtig weer buiten, Antwerpen zomert echt de laatste dagen. De boog moet niet altijd gespannen staan, dus gingen m’n madam en ik op zoek naar wat verfrissing.

Het was even zoeken naar een vrij plaatsje in de schaduw van de kathedraal, maar eenmaal gezeten bestelden we prompt een Duvel en een Gini. De duidelijk oververmoeide garçon stond zolang te talmen met z’n wisselgeld dat we ietswat geamuseerd die halve euro wisselgeld maar lieten zitten. Kostprijs 6 euro. Elk feest is een geseling waard. Deze keer mopperde ik dus niet over hoe duur dit eigenlijk is, maar keek ik snoepend van m’n Duvel recht in de ogen van m’n muze en sprak de immer werkende woorden: doeme, ik zien a toch geere.

Later, ietswat beschonken en surfend op het net, op zoek naar een verhaal om met jullie te delen kwam ik op deze pagina terecht. En die deed me beseffen dat 1 op 7 mensen in België niet zomaar op een terrasje kunnen genieten van het mooie weer. Of met andere woorden: er leven 1.480.000 mensen in dit welvarend land die geen 6 euro kunnen uitgeven omdat ze zich dit simpelweg niet kunnen veroorloven.

Volgende keer koop ik nep-Gini in de Aldi en ga ik op een gratis bankje wat prietpraat verkopen tegen m’n madam. Beloofd!