Voor mij ligt The Economist. In mijn rechterhand, hoog tussen wijs- en middelvinger, smeult een sigaret. Sporen lippenstift op de filter. Mijn nagels zijn vers gelakt, knalrood.

Een man komt binnen. Roze sponzen slip, zwarte stiletto's, een stoppelbaard van een paar dagen. Hij kijkt rond, ziet mij en stapt op mijn tafeltje af. Hij wijst op de stoel naast mij.

"Is die nog vrij, mevrouw?"

Ik trek in slowmotion aan mijn sigaret.

"Ja hoor."

"Wilt ge iets drinken?"

Ik bestudeer hem. Hij kijkt terug.

"Koffie."

De man loopt naar de toog. Een koppel vergaapt zich aan zijn stiletto's. Mijn ogen volgen zijn in roze spons verpakte kont. Hij praat met de man achter de toog en komt terug.

"Ze hebben alleen fokkie."

"Ook goed."

Hij knikt naar de barman en komt naast mij zitten.

"Trouwens, mijn naam is Herman."

"Dag Herman."

De dienster komt uit de keuken gestoven, maakt een tussenstop aan de toog en sjeest verder.

"Een fokkie, zes Carlsberg en de ribbetjes van het huis," meldt ze en vult ons tafeltje.

"Mag ik uw melkske?" vraagt Herman.

Ik geef het hem. Hij trekt het lipje los en giet de koffiemelk in zijn mond. De dienster zet een kommetje rauw witloof met mayonaise op tafel. Herman snijdt een ribbetje af, neemt het met beide handen vast en scheurt met zijn tanden het vlees van het bot.

"Waar hebt ge die stiletto's gekocht?"

"Rommelmarkt," zegt zijn volle mond.

"Amai, ze zien er nog als nieuw uit."

Hij bijt het bot kapot en peuzelt het op. Het volgende ribbetje verslindt hij zonder eerst het vlees eraf te knabbelen. Het bot versplintert tussen zijn kiezen.

"En die onderbroek? Ook van de rommelmarkt?"

Hij schudt zijn hoofd en slikt door.

"Ik ben blij dat ge in mijn team zit," zegt hij.

"Welk team?"

"Ge weet wel."

"Nee," schud ik.

"Draagt gij geen roos onderbroekske?"

Ik steek een nieuwe sigaret op, inhaleer diep en blaas de rook naar het plafond. Korte stilte.

"Een roze string," vraag ik, "'telt dat ook?"

Herman kijkt me aan. Tussen zijn lippen steekt een stukje bot. Ik buig me traag naar hem toe.

"Ik ga naar het toilet," zeg ik met perfecte intonatie.

Ik sta op.

Tuut tuut. De wekker.

****
Dit is een verhaaltje van Uw Moeder.
Lees alle verhaaltjes hier.