Ik bewonder Damien Hirst. Niet zozeer om wat hij maakt, maar vooral om de manier waarop die gast miljoenen uit zijn werken weet te slaan. En dan vind ik het heel erg klein van Hirst (43 jaar, Turner Prize-winnaar, wereldberoemd, check de Wikipedia-pagina) als hij Cartrain, een 16-jarige graffitikunstenaar (zijn MySpace, een Cartrain Flickr Pool, Guardian-artikel over één van zijn werken), gelijk een bezeten flik achterna zit omdat die in een paar van zijn collages foto's van Hirst z'n diamanten schedel heeft verwerkt.

Hirst heeft intussen de collages in beslag laten nemen en eist ook alle Hirst-gerelateerde opbrengsten van Cartrain. Volgens de galerie die Cartrains werken verkoopt moet dat ongeveer 200 pond zijn. Hopelijk kan Hirst efkes op die 200 pond wachten, want misschien heeft hij die 95,7 miljoen pond die hij in september verdiende er al door gejaagd.

Afijn, als Hirst al een punt heeft dat foto's van zijn werken niet mogen gebruikt worden, dan had hij dat op z'n minst toch niet gelijk zo'n vrek kunnen aanpakken. Hij had gewoon efkes naar Cartrain kunnen bellen en zeggen: "Yo dude, schoon collages hebt ge daar maar ik vind het eigenlijk niet zo cool dat ge daar foto's van mijn art op plakt. Wilt ge dat vanaf nu not meer doen? Thanks mate." En 't zaakske is geregeld.

Hirst moet bovendien niet doen alsof hij onschuldig is. Zijn Hymn is een letterlijke kopie van de Humbrol Young Scientist Male Anatomy Set, en daar konden de hasten van Humbrol niet mee lachen. Hymn werd verkocht voor 1 miljoen pond, terwijl ge zo'n Humbrol voor 17 pond in huis haalt. Over zijn Valium waren er ook discussies. En zijn diamanten schedel (als ge rap zijt: nog tot 15 december te bekijken in Amsterdam) lijkt verdacht veel op werken van (ex-)vriend John LeKay en bepaalde juwelen die ge bij Butler And Wilson kunt kopen.

Meer links:
Artikel van Private Eye over the case Hirst – Cartrain
Zo maakte Hirst z'n diamanten schedel

(kussen voor Metafilter)