Herb Vogel werkte bij de post, zijn vrouw Dorothy in de bib. Een gewoon koppel, met een gewoon appartementje in Manhattan en een gewoon loon. Toch zijn ze door de jaren heen tot de belangrijkste verzamelaars van hedendaagse kunst gaan behoren. Hoe? Het loon van Herb werd opzij gezet voor kunst en ze leefden van het loon van Dorothy.

De Vogels begonnen te verzamelen in de vroege jaren 60. Minimalistische kunst was niet populair. Maar de Vogels hielden er wel van. Dus kochten ze. Op twee voorwaarden: het moest betaalbaar zijn, en het moest in hun appartementje passen.

Ze kochten werken van onder meer Sol LeWitt, Christo en Jeanne-Claude, en Lawrence Weiner, namen die nu wereldbekend zijn (als ge een beetje familiair zijt met dat wereldje hè), maar toen volslagen onbekend waren.

In 1992 schonken de Vogels hun integrale collectie die op vele miljoenen wordt geschat aan de National Gallery of Art. Meer dan vierduizend kunstwerken. Want er kon gewoon niks meer bij in hun appartement.

Intussen zijn Herb en Dorothy weer volop aan het verzamelen geslagen, want ze hebben weer ruimte. Megumi Sasaki maakte een documentaire over dit schattig koppel vooraanstaande kunstverzamelaars.

De trailer:

[youtube]fMuYV_qvyEk[/youtube]

De site van de documentaire.
Artikel van Washington Post over onder meer de werkwijze van het koppel.
Het Vogel 50/50 programma.

(kussen voor Wooster)