- Algemeen
- Kunst
- Verontrustend
- Overleven
- Lachen
- Film en fotografie
- Pikante oogappels
- Vrouwen onder elkaar
Er stond deze ochtend een onbekende kerel voor mijn deur, een man van middelbare leeftijd. Ik liet hem binnen, leidde hem door de gang, door de living, door de keuken, naar de tuin. Daar begon hij te graven. Vreemd? Welnee, wij 'letsen'.
LETS – Local Exchange Trading System – is een project dat in 1983 ontstond in Canada ten tijde van de economische crisis. Sedert de vroege negentiger jaren letsen we ook in Vlaanderen en Nederland. In sommige steden en dorpen groept een aantal mensen samen, ze maken een kringetje van dames en van heren, en ze letsen.
Concreet: Tom bakt een taart voor Mona, Mona herstelt de fiets van Elien die op haar beurt de was doet voor Norbert. En Norbert zou dan Tom naar het station kunnen brengen, of zijn tochtend raam herstellen. De dames en heren van het kringetje betalen elkaar in een virtueel muntsysteem, een manier van waarde bepalen en vergoeden die volledig groepsgebonden is. De Gentse stropkes hebben bijvoorbeeld niks gemeen met de Amsterdamse noppes. De waarde wordt bepaald door de individuele handelaar. Hoeveel tijd heeft hij over voor een klusje, in ruil voor iets anders?
Het elkaar helpen en geholpen worden, dat is waar ze het voor doen. Niks anarchisme. Wel veel leuker, gezelliger en persoonlijker dan de euromaatschappij! En die kerel, die kwam mijn tulpenbollen van vorig jaar ingraven .. voor 20 stropkes.
(Dit is een blogpost van gastblogger Nimsa. Ook gastblogger worden?)
Verwante schrijfsels:
Een boot ruilen voor een boot Hoe cocaïne wordt gemaakt? Wereldrecord slakkengezicht verpulverd. Tekeningen ruilen
Wat een super idee. Ik hoop dat ze ook verenigingen in hun systeem aanvaarden. Dan hoeven ouders geen kamp (www.ideekids.be) meer met euro’s te betalen, maar kunnen ze bv een handje komen helpen in het magazijn of tijdens de opbouw in ruil voor een projectkamp voor hun kinderen.
Klinkt veelbelovend, die insteek. Alleen vraag ik me af of voor evenveel uren oppas de ouders tijd hebben om evenveel werk te verzetten. Tenzij je er van uitgaat dat kinderen oppassen minder zwaar werk is dan klussen. Want zo werkt het ook.
Ik heb geen ervaring met LETS, maar LETS lijkt me niet tijdsgebonden, en op een kamp heb je soms wel zekerheden nodig. Daarom denk ik dat je vooral moet kijken voor wat het inschrijvingsgeld van kampen gebruikt worden. Als dat bijvoorbeeld voor de aankoop van voeding of spelmateriaal is, dan wordt het moeilijk om die dingen te gaan zoeken met noppes/stroppekes/… Het lijkt me praktisch heel erg moeilijk om verenigingen bij LETS te betrekken, al is het inderdaad een mooi idee.
Als (Nederlandse) ervaringsdeskundige zou ik graag even inhaken op dit sympathieke blog, om te trachten iets te verhelderen: Lets zijn een vorm van ‘economiseren’ van diensten of goederen, juist zónder ze in uren of euro’s te vertalen. Sparen is wel mogelijk, maar wordt niet als zinvol beschouwd, want speculeren en handelen is niet toegestaan.
Het zit zo: voor de ene persoon is iets een klusje van niks, omdat ‘ie zeeën van tijd heeft, die nog nuttig en aangenaam wordt besteed ook (bijvoorbeeld een student die babysit en tegelijk studeert, of een gepensioneerde gepassioneerde tuinliefhebber die op zijn gemakkie lekker bollen komt poten), voor een ander kan iets beroepsmatig een makkie wezen, (een fiscalist die even jouw belasting fixt, het leren van een taal door een ‘native speaker’), kortom: de ene dienst is de andere waard.
(Kopen van goederen is wel mogelijk overigens, het betreft niet slechts diensten. Bloemen, gebak huisdieren, kleding, kunst, huisvlijt, ook dat is te koop met lets, in een speciale ‘winkel’, of rechtstreeks bij de aanbieder. Zo kan een tuinhekje lassen bij de een een bos bloemen, een kilo appelen, een hazelnoottaart, een weer werkende oude versterker en een nieuw kapsel bij vijf totaal anderen beteken. De bloemenmevrouw ‘spaart’ snel voor een dj op haar feestje, de appelmeneer laat zijn band plakken, de kapper, enzovoort…
Elk doet waar ‘ie goed in is, tijd voor heeft, en zo kom je nog eens toffe mensen tegen. Met de hand op de knip natuurlijk, want ja, we blijven Hollanders hee! ;-)
De oplossing voor wat betreft de vakantiekampen zou ik veeleer zoeken in de hoek van het vrijwilligerswerk. Genoemde kamporganisatie is een bedrijf, maar een organisatie als bijvoorbeeld Scouting draait op vrijwilligers. En die doen ook aan kampen.
Zo zijn er -in ieder geval in Nederland- vele non-profit kampen en activiteiten, overigens voor alle leeftijden, voor en door alle gezindten, met de meest uiteenlopende activiteiten en op de meest diverse plaatsen.
Dat moet in België toch vergelijkbaar zijn?
(@Dieter: Stel je voor: met een club of kampgroep klussen voor stroppekes en die ruilen tegen muzikanten en artiesten voor een eindfeest!)
Overigens excuses voor de lengte van deze eerste post.
Geen probleem, meneer DeLuxe. En welkom in België ;)
Oké, en dan nu nog een ex-Letser die de pret komt bederven! Nee hoor. Lets is een prachtprincipe, maar in de praktijk werkte het voor mij niet zo goed omdat ik:
- weinig vrije tijd heb en ook moeilijk kan voorspellen wanneer ik precies vrij zal zijn, dus ik moest bijna alle vragen voor hulp afslaan.
- zelf eigenlijk weinig nood had aan hulp of spullen van Letsers – verbouwingen al achter de rug, geen kinderen waar ik een babysit voor zou kunnen gebruiken, geen tuin, geen poezen die eten moeten krijgen als we op reis zijn…
- vooral te maken kreeg met Letsers die afspraken niet nakwamen, geleende spullen maar niet terugbrachten, niet ‘betaalden’ tenzij je ze de oren van hun kop zeurde. Meer last en zever dan hulp en plezier, dus. Er waren ook echt toffe mensen bij die groep, hoor. Maar die maakten blijkbaar minder gebruik van het systeem.
Enfin, naïevelingen zijn bij deze gewaarschuwd.
Ik blijf het een prachtig systeem vinden. Maar als je veel vrienden in de buurt hebt en goed overeenkomt met je familie, pas je het principe eigenlijk al spontaan toe.