Ik luister al eens naar een muziekske en ik kan me voorstellen dat gij dat ook al eens doet. En ik kan me ook voorstellen dat wij niet altijd naar exact dezelfde muziekskes luisteren. Daarom een overzichtje van muziekskes uit Y2009Q1 waarvan ik vind dat ge ze gehoord moet hebben.

Opgelet! Ik ben geen muziekjournalist dus er zitten ook muziekskes tussen die vorig jaar mijn oren hebben mislopen. Een mix van 2008 muziekskes en verse 2009 releases dus. Hier wie goo:

Of nee, nog iets, voor we beginnen: ik ben eigenlijk meer een volledige platenmens, maar omdat het hier nogal moeilijk is om volledige platen te planten ga ik het bij een liedekijn per plaat houden. Als dat liedekijn u aanstaat, moet ge de rest van de plaat ook maar eens nuttigen. Hier wie goo for riel:

Handsome Fur, I'm Confused uit Face Control (2009). Lekker plaatje, fijne videoclip:

And You Will Know Us By The Trail Of Dead. Een rockband die niet verlegen zit om wat bombast en pathos. Kinderkoortje hier, troske violen daar, nog wat paukenslagen erbovenop. En ze slagen er zeer goed in dat live over te brengen. Een energiebom. In 2007 een van mijn hoogtepunten op Pukkelpop. Ge voelt gewoon dat als ze dit live spelen, dat de tent dan de lucht invliegt: Isis Unveiled uit The Century Of Self (2009):

Beach House, Gila, uit Devotion (2008). Schoon hè:

Fever Ray. Mysterieus, bevreemdend, bezwerend, spisjaal. When I Grow Up uit de titelloze debuutplaat (2009):

Antony And The Johnsons, Epilepsy Is Dancing uit The Crying Light (2009). Ik ben precies nog niemand tegengekomen die Antony en zijn Johnen slecht vindt:

The Gaslight Anthem. Pas ontdekt, dit groepke. Hun tweede plaat, The '59 Sound, werd vorig jaar uitgebracht. Herkenbaar, Springsteeniaans stemgeluid, goeie teksten, energiek met een licht punkrandje. Ik heb voorspeld dat we hier nog meer van gaan horen. Great Expectations:

Animal Collective. Zo'n beetje dé hypegroep de laatste tijd. Kunnen het live wel waar maken naar men zegt. Ik weet nog altijd niet wat ik moet vinden van hun Merriweather Post Pavilion (2009). Intrigerend, want ik zet 'm geregeld op, maar ik kan nog altijd niet zeggen dat ik het een fantastische plaat vind. My Girls:

Da's alles kinders. Als ik iets gemist heb, laat maar horen.