Het plan was om vanavond naar de film te gaan. De verse Almodovar. Helaas stak ons Natalia daar een stokske voor.

Ik reed op de E19 van Brussel naar Antwerpen met Emiliana Torrini in de boxen. Ineens, boenk, alles toegooien. Zwarte strepen op het asfalt, of toch bijkans. En dan en masse vooruit kruipen, traag gelijk een roedel slakken op krukken.

Tussen Mechelen Zuid en Mechelen Noord moesten de linkerrijstrookrijders plaats ruimen voor de oorzaak van de file: een accident. Bij het langsrijden gingen de wenkbrauwen massaal omhoog:

Natalia. Eens duchtig in de kont van haar voorganger gepeerd. Of zo zag het er toch uit. Haar zwarte 4×4 met Jes-sponsoring op de achterruit, en een paar meter daarvoor de uitverkorene, met een verbrijzelde achterruit.

En iedereen maar remmen om eens tegoei te kunnen kijken. "How! Een accident! Dat moeten we eens bezien sè! Ma how!! Kijk daar! Tussen die twee auto's!!! Dat is Natalia!! REMMEN!!"

Natuurlijk kunt ge die remmers geen ongelijk geven. Natalia zag er ongelooflijk goed uit voor juist iemand in de kont gepeerd te hebben. Kort rokske, daaronder een paar kilometer blote benen, dan haar blote knieën, en dan hoge botten. Gelukkig dat ze niet alleen dat rokske en die botten aan had, of de file was nog langer geweest.

Een lefgozer een paar auto's voor mij vond het trouwens nodig om te stoppen, zijn venster naar beneden te draaien, en blocnote en stylo naar buiten te steken voor een handtekening.

Of de Janssens erbij was weet ik niet. Nergens te bespeuren. Er was wel beweging in de boskes op de middenberm. Misschien moest 'm kakken.

(Oké oké, dat van die lefgozer en de Janssens is gefantaseersel. 't Is trouwens niet de eerste keer dat ons Natalia van boenke-boenke doet.)