Onze pa en ik zaten zaterdagmiddag van het zonneke te genieten op een terraske in de Bourla-buurt. Komt een Nederlands koppel aan het tafelke naast ons zitten. Vrij jong, ik schat ze rond de 25 allebei. De cafébaas komt aangewandeld.

Cafébaas: “Wat mag het voor u zijn?”

Zij: “Nou, doe mij maar een biertje.”

Cafébaas: “Welk biertje?” Hij begint op te sommen: “Ik heb (*adempauze*) Stella, Hoegaarden, Koninck, La Chouffe, Blonde Leffe. Van het vat.”

Zij: “Doe mij maar zo’n van het vat.”

Cafébaas fronst zijn wenkbrauwen.

Hij: “Voor mij ook zo’n van het vat.”

Cafébaas: “Een Leffe van het vat?”

Hij: “Euh, ja.”

Cafébaas: “Dus twee Leffes van het vat?”

Hij: “Ja. En heeft u ook een kaart? Voor een snack?”

Cafébaas: “Komt eraan.”

Cafébaas loopt weg met een grijns op zijn smoel.