Het is heet.

Het is heel heet.

Het is heel erg heet.

Het is hier, in de kelder, heel erg heet.

Het is hier, in de kelder, heel erg heet, zelfs al lig ik in de diepvries.

Het is hier, in de kelder, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, heel erg heet, zelfs al lig ik in de diepvries.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, heel erg heet, zelfs al lig ik in de diepvries.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een speurtocht is begonnen, heel erg heet, zelfs al lig ik in de diepvries.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, heel erg heet, zelfs al lig ik in de diepvries.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in de diepvries.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in de diepvries en is de deur van die diepvries toe.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in stukken gesneden in de diepvries en is de deur van die diepvries toe.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in stukken gesneden in de diepvries en is de deur van die diepvries toe en mis ik intussen mijn linkervoet.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in stukken gesneden in de diepvries en is de deur van die diepvries toe en mis ik intussen mijn linkervoet die in een zwarte plastic zak zit.

Het is hier, in de kelder van een voor mij onbekend huis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met een foto van mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in stukken gesneden in de diepvries en is de deur van die diepvries toe en mis ik intussen mijn linkervoet die in een zwarte plastic zak zit die gisterenavond werd gedropt in een vuilbak van het tankstation aan de E19 in Rumst (richting Antwerpen).

Het is hier, in de vochtige kelder van een voor mij onbekend rijhuis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met een foto van mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in stukken gesneden in de diepvries, met drie Dr. Oetker-pizza’s in de la boven mij, en een zak gesneden prei en een zak gesneden selder in de la onder mij, en is de deur van die diepvries toe en mis ik intussen mijn linkervoet die in een zwarte plastic zak zit die gisterenavond werd gedropt in een vuilbak van het tankstation aan de E19 in Rumst (richting Antwerpen).

Het is hier, in de vochtige kelder van een voor mij onbekend bouwvallig rijhuis, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie, na een tip van mijn ongeruste buurvrouw, twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met een lelijke foto van mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in stukken gesneden in de diepvries, met drie Dr. Oetker-pizza’s in de la boven mij, en een zak gesneden prei en een zak gesneden selder in de la onder mij, en is de deur van die diepvries toe en mis ik intussen mijn linkervoet die in een zwarte plastic zak zit die gisterenavond door een man in een zwarte Opel Astra break werd gedropt in een vuilbak van het tankstation aan de E19 in Rumst (richting Antwerpen).

Het is hier, in de vochtige kelder van een voor mij onbekend bouwvallig rijhuis, waar geregeld vliegtuigen overvliegen, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie, na een tip van mijn ongeruste buurvrouw, twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met een lelijke oude foto van mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in stukken gesneden in de diepvries, met drie Dr. Oetker-pizza’s in de la boven mij, en een zak gesneden prei en een zak gesneden selder in de la onder mij, en is de deur van die diepvries toe, met een slot erop en mis ik intussen mijn linkervoet die in een zwarte plastic zak zit die gisterenavond door een voor mij onbekende blonde blanke man van ongeveer 50 jaar in een zwarte Opel Astra break met een flinke bluts in de rechterflank werd gedropt in een vuilbak van het tankstation aan de E19 in Rumst (richting Antwerpen).

Het is hier, in de vochtige kelder van een voor mij onbekend bouwvallig rijhuis, waar geregeld vliegtuigen erg dicht overvliegen, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie, na een telefonische tip van mijn ongeruste buurvrouw omdat ik al een paar dagen niet meer thuis was geweest, twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met een lelijke oude foto van mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in stukken gesneden in de diepvries, met drie Dr. Oetker-pizza’s in de la boven mij, en een zak gesneden prei en een zak gesneden selder in de la onder mij, en is de deur van die diepvries toe, met een slot erop en mis ik intussen mijn linkervoet die in een zwarte plastic zak zit die gisterenavond door een voor mij onbekende blonde blanke man van ongeveer 50 jaar met een Brussels accent in een vrij nieuwe zwarte Opel Astra break met een flinke bluts in de rechterflank werd gedropt in een vuilbak van het tankstation aan de E19 in Rumst (richting Antwerpen).

Het is hier, in de vochtige kelder van een voor mij onbekend bouwvallig rijhuis, waar geregeld vliegtuigen erg dicht overvliegen, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, en terwijl de politie, na een telefonische tip van mijn ongeruste buurvrouw omdat ik al een paar dagen niet meer thuis was geweest, twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met een lelijke oude foto van mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in ik-weet-niet-hoeveel stukken gesneden in de diepvries, met drie Dr. Oetker-pizza’s in de la boven mij, en een zak gesneden prei en een zak gesneden selder in de la onder mij, en is de deur van die diepvries toe, met een nummerslot erop (code 2308) en is de stekker van de diepvries wel degelijk ingestoken en mis ik intussen mijn linkervoet die in een zwarte, alleen bij Colruyt te verkrijgen, plastic zak zit die gisterenavond door een voor mij onbekende blonde blanke man van ongeveer 50 jaar met een Brussels accent en een oorbel in zijn linkeroor in een vrij nieuwe zwarte Opel Astra break met een flinke bluts in de rechterflank werd gedropt in een vuilbak van het tankstation aan de E19 in Rumst (richting Antwerpen).

Het is hier, in de vochtige kelder van een voor mij onbekend bouwvallig rijhuis, waar geregeld vliegtuigen erg dicht overvliegen, op de vijfde dag van wat Frank Deboosere officieel een hittegolf heeft genoemd, terwijl ik over tangconstructies en kromme zinnen aan het nadenken ben omdat ik toch niks anders te doen heb, en terwijl de politie, na een telefonische tip van mijn ongeruste buurvrouw omdat ik al een paar dagen niet meer thuis was geweest, twee dagen geleden een intensieve nationale speurtocht is begonnen, voorlopig zonder enig resultaat, ook al hangt België intussen vol met posters met een lelijke oude foto van mijn hoofd erop en het woord “VERMIST” erboven, heel erg heet, zelfs al lig ik in ik-weet-niet-hoeveel stukken gesneden in de diepvries, met drie Dr. Oetker-pizza’s in de la boven mij, en een zak gesneden prei en een zak gesneden selder in de la onder mij, en is de deur van die diepvries toe, met een nummerslot erop (code 2308), de stekker van de diepvries wel degelijk ingestoken, en mis ik intussen – letterlijk – mijn linkervoet (met pas donkerrood gelakte nagels) die in een zwarte, alleen bij Colruyt te verkrijgen, plastic zak zit die gisterenavond door een voor mij onbekende blonde blanke man van ongeveer 50 jaar met een Brussels accent en een klein gouden oorbelletje in zijn linkeroor in een vrij nieuwe zwarte Opel Astra break met een flinke bluts in de rechterflank werd gedropt in een vuilbak van het tankstation aan de E19 in Rumst (richting Antwerpen) en ik vraag mij af hoe lang het nog gaat duren vooraleer ze mij vinden. Niet dat dat voor mij nog veel zou uitmaken.

****
Dit is een hersenspinschrijfsel van Uw Moeder.
Lees alle hersenspinschrijfsels hier.