Ik beken: ik heb deel 1 van De maagd en de neger niet gelezen. Vraag me niet waarom. Wel van plan geweest, maar stomweg niet gebeurd. Terwijl ik niks dan goed erover had gehoord. Schaam op mij. Maar deel 2 heb ik dus wel gelezen.

Sofie en haar dochtertje Leentje lopen – op weg van school naar huis – toevallig Abou tegen het lijf. Abou was jaren geleden Sofie’s vriend. Leentje is onder de indruk van de korte ontmoeting met de zwarte man en hoort haar moeder uit over mama’s ex-liefje.

Deel 2 laat zich eigenlijk perfect lezen zonder kennis van deel 1: Papa en Sofie. In flashbacks vertelt Sofie over haar relatie met Abou. De ontmoeting, de eerste kus, de eerste kennismaking met vader en moeder Vanistendael,…

Hoewel er veel miserie in het album zit, zag ik vooral veel vrolijkheid. Niet alleen door het heerlijke speelse lijnenspel, maar ook door de goedlachse personages, grappige situaties en Afrikaanse ambiance. Dezelfde schone balans ziet ge terug in de verhouding tekst-tekening. Vraiment bon-bon-bon.

Straf werk dus van juffrouw Vanistendael, en dan zeggen dat De maagd en de neger haar stripdebuut is. Benieuwd trouwens of haar volgende publicatie ook nog autobiografisch is.

Score: 4/5

Koop De maagd en de neger.

Kurt Van Eeghem (Koert voor de vrienden) interviewde Judith Vanistendael op Klara. Hier te herbeluisteren.

(De maagd en de neger 2: Leentje en Sofie, Judith Vanistendael, 79 blz., uitgegeven bij Oog & Blik – De Bezige Bij)