Charles Burns publiceerde Black Hole in 12 deeltjes tussen 1995 en 2005. Op z’n comics dus. Die 12 deeltjes pronken in mijn boekenkast. Noem mij dus gerust een Burns-fan. In 2005 bundelde Pantheon Books de Black Hole saga tot een graphic novel. En nu is er de Nederlandstalige versie: Zwart Gat.

Seattle, een zomer ergens in de jaren 70. Een mysterieuze, besmettelijke ziekte verspreidt zich, voornamelijk via seksueel contact, onder de jongeren. De ziekte uit zich op verschillende manieren. De een krijgt een staartje, de ander vervelt om de paar dagen en nog iemand anders ziet er met z’n bultenkop uit als een soort monster van Frankenstein. Op medeleven moeten de jongeren niet rekenen, dus vluchten ze de bossen in en leven er samen in een geïmproviseerd tentenkamp. Dat blijkt ook geen pretje.

Burns is een meesterverteller. Hij zuigt u zonder pardon het verhaal in met intrigerende scènes en de perfecte balans tussen claustrofobische horror en tienergeile romantiek.

Makkelijk maakt hij het de lezer hoegenaamd niet. Want hoewel de ziekte als aids gePinterpreteerd kan worden, kunt ge het ook lezen als een metafoor voor het ontgroeien van de pubertijd, of gewoonweg “anders zijn”. Antwoorden moet ge echter niet verwachten in deze turf, die moogt ge helemaal zelf verzinnen.

En dan heb ik nog niet over het sublieme tekenwerk gehad. Zorgvuldig gekozen camerastandpunten. Hard contrasterend zwart-wit dat perfect past bij de sfeer van het verhaal. Donker, ranzig, vuil.

Gelieve u te wassen na het lezen.

Score: 4,5/5

Koop Zwart Gat.

Pat Donnez vond Zwart Gat ook zeer te pruimen en vertelt erover op Klara.

Tot slot nog meegeven dat er filmplannen bestaan voor Black Hole. Volgens de laatste nieuwtjes zou David Fincher (Se7en, Fight Club, The Curious Case of Benjamin Button) de beeldroman naar het witte doek vertalen. Benieuwd wat dat wordt.

(Zwart Gat, Charles Burns, 360 blz., uitgegeven bij Oog & Blik / De Bezige Bij)