Stripauteur Emmanuel Guibert ontmoette de Amerikaanse oorlogsveteraan Alan Ingram Cope in 1994. De twee werden vrienden en Cope vertelde Guibert uitgebreid over zijn belevenissen als soldaat in de Tweede Wereldoorlog. In 1999 overleed Cope. Guibert vertelt het verhaal van Cope na in De oorlog van Alan.

Nu moet ge niet denken dat De oorlog van Alan zo’n typisch oorlogsepos is met een hoop stoere heldendaden vol testosteron. Niks van dat. In het eerste deel (van deze driedelige uitgave) volgen we de opleiding van Cope, tot aan het moment dat hij voet zet op Europese bodem.

Cope vertelt over de kleine dingen van het soldatenleven. Hij laat zien dat een soldaat ook maar een gewone jongeman is. Veel schoten worden er niet gelost en van spanning is er in De oorlog van Alan bijkans geen sprake.

Een gebrek kunt ge dat niet noemen want Guibert weet Cope’s verhaal ongelofelijk goed over te brengen. Toen ik de teksten las hoorde ik dikwijls een ouwe krasserige stem in mijn hoofd. Alsof Cope zelf aan het vertellen was. Subliem. En over de bijzondere tekentechniek van Guibert hadden we het al eerder.

De oorlog van Alan is een dikke aanrader. Ik kijk alvast reikhalzend uit naar de volgende twee delen.

Score: 4/5

Koop De oorlog van Alan.

(De oorlog van Alan (deel 1), Emmanuel Guibert, 88 blz., uitgegeven bij Silvester)