
‘t Is geen pretje om te leven in Monopozië, waar dictator De Grote Monopoos de touwtjes stevig in handen heeft. Nogal wat Monopozianen dromen er dan ook van te ontsnappen naar de vrije, westerse, kapitalistische Confederatie van de Sterren. Als daar zijn: Barzavotzig (professor/bommenexpert), Spongiat (vervalser/straatverkoper) en Tho-Radia (zangeres/propagandamiddel-onder-dwang).
Het eerste deel van het tweeluik Vreemde Liefde is zeer te pruimen. Politiek, spionage, actie en overlevingsdrang in een stoofpotje. Het verhaal is erg fragmentarisch opgebouwd zonder dat dit storend of verwarrend werkt. De verschillende hoofdpersonages en hun verhaallijnen komen al vlug met mekaar in aanraking. Intriges worden uitgewerkt, spanningsbogen euh… opgespand.
Op de cover wordt de vergelijking gemaakt met Kubricks Dr. Strangelove. Da’s wat erover, zou ik zeggen. Maar wel een vlot, intelligent album en nog ‘s mooi getekend ook. Benieuwd wat het slotdeel van Vreemde Liefde ons brengen zal.
Score: 3,5/5
(Vreemde liefde, deel 1, Jerome en Anne-Claire Jouvray, Stephane Presle, 104 blz. uitgegeven bij Uitgeverij L)
Lees de artikels van Chris Dust, Dokter Wolf of Uw Moeder.
Toffe link gezien? We zetten hem op Appelogen!
Contacteer ons
Wie is wie op Appelogen?
RSS 2.0
RSS Commentaren
Appelogen op Facebook
Appelogen op Flickr
Appelogen op Twitter
[...] This post was Twitted by appelogen [...]
[...] maar, want deel 1 van Vreemde liefde vond ik al zeer te pruimen, en de pruimen van deel 2 smaken nòg [...]