Toen ik mijn collega een yoghurtmachine van de rommelmarkt naar huis zag sleuren meende ik dat dat makkelijker moest kunnen, echte yoghurt maken. Wat opzoekwerk en geëxperimenteer bracht me tot dit ideale verzuurde melkproduct. En het is verrassend eenvoudig.

Ik gebruik graag ambachtelijk gemaakte ingrediënten in wat ik kook. Ideaal ga je op zoek naar 2 liter hoevemelk en een kleine hoeveelheid hoeveyoghurt. Biologische varianten uit de supermarkt doen het uiteraard ook. De melk moet gepasteuriseerd zijn. Melk in verpakking is dat reeds, die van de boer meestal niet.

Om zeker te spelen breng je de melk even aan de kook en laat ze afkoelen tot 45 graden. Ik beschik zelf niet over een keukenthermometer, maar heb geleerd dat je die temperatuur kan bepalen door je vinger tien tellen in de vloeistof te houden. Lukt dat nog net, dan mag je er een viertal eetlepels yoghurt bijvoegen.

Het beste resultaat bekom ik door de massa in een schone platte schaal te storten en die af te dekken met iets dat enigszins isoleert. Ik gebruik een omgekeerde ovenschaal. Laat een nacht staan bij kamertemperatuur en roer om. Als de substantie je bevalt is je yoghurt klaar. Is hij te dun en te weinig zuur dan kan je hem nog een paar uur langer laten staan, maar dat is een kwestie van smaak.

In de koelkast bewaart je maaksel een week tot tien dagen, ruimschoots genoeg om die twee liter soldaat te maken.

Er over nadenken dat je eigenlijk net je melk om zeep hebt geholpen door er bacteriën in te laten kweken is geen goed idee, gewoon eten en laten smaken! Heerlijk met honing of ahornsiroop.

Fotografie: Piet De Kersgieter

(Dit is een blogpost van gastblogger Nimsa. Ook gastblogger worden?)