Toen ik Verre werelden, Episode 1 uit had, hoopte ik dat Leo in deel 2 het zaakske zou redden. Helaas, het gaat de verkeerde kant op.
Het begon tamelijk goed eigenlijk. Van die alle-fun-verpestende stenaperk werden we na een paar bladzijdes al verlost, maar dan volgt een reeks ontmoetingen mekaar op waarvan het nut mij compleet ontgaat. Ofwel heeft Leo voor slotdeel Episode 3 een geniale ontknoping bedacht die die ontmoetingen relevant maakt, ofwel doet hij dat niet en is Episode 2 een compleet overbodig album. Laat ons hopen op dat eerste.
In dit album ben ik ook Leo’s tekenwerk serieus beginnen missen. Niet dat Icar slecht werk levert, ‘t is gewoon goed. Maar Leo tekent een paar niveau’s hoger. Dat zou het slappe verhaal toch enigszins gecompenseerd hebben.
Verre werelden, Episode 2, of hoe een van uw favoriete stripauteurs eens flink op zijn bek gaat. Kan altijd gebeuren natuurlijk. Hopelijk wordt het geen gewoonte.
Score: 2,5/5 (over de quotering)

(Verre werelden, Episode 2, Leo, Icar, 48 blz., uitgegeven bij Dargaud)
Lees de artikels van Chris Dust, Dokter Wolf of Uw Moeder.
Toffe link gezien? We zetten hem op Appelogen!
Contacteer ons
Wie is wie op Appelogen?
RSS 2.0
RSS Commentaren
Appelogen op Facebook
Appelogen op Flickr
Appelogen op Twitter
Appelogen op Instagram
Appelogen op Pinterest
[...] nieuwe reeks van Leo. Iets waar ik altijd naar uitkijk, maar sinds Verre werelden toch met enige reserve. Al is Namibia niet helemaal een nieuwe reeks, het is de tweede cyclus van [...]