Ik geef eerlijk toe dat ik Red Sonja 1 nogal bevooroordeeld begon te lezen. Ik had me aan een soort Conan met borsten verwacht, maar dat draaide toch een beetje anders uit. Geen paniek jongens, Red Sonja heeft wel degelijk borsten.

Deel 1 De brandende schedels dient vooral als kennismaking, en niet alleen met haar b. Ooit zou Red Sonja de echtgenote van een koning worden, maar omdat mejuffer liever met een zwaard hersenpannen kliefde dan koninginnenprotocollen te volgen, hielp ze die koning het hoekske om en begon aan haar omzwervingen waarvan we nu het verslag in de Red Sonja strips kunnen lezen.

‘t Is nog altijd geen spekkie voor mijn bekkie, dit stoerevrouwsgenre, maar het is eens geen cliché-krijger die de hoofdrol kreeg, en dat is ook al wat.

Pas op, voor de rest leunt Sonja redelijk dicht aan bij Conan. Ze hakt moeiteloos een bende boeven in de pan, en van een pijl in haar been wordt ze alleen maar woester. Soms een beetje voorspelbaar dus. Er zit ook een licht fantasy-element in Red Sonja, wat niet aan mij besteed is.

Maar genoeg gemekkerd, want het beoogde (mannelijke) lezerspubliek zal vooral gefascineerd zijn door Sonja’s weinig verhullende maliënbikini. Zit haar werkelijk als gegoten. Daar kan menig andere stripheldin een puntje aan zuigen.

Ook een schouderklop voor de (net zoals bij Conan) mooi verzorgde uitgave.

Score: 3/5 (over de quotering)

Koop Red Sonja 1.

(Red Sonja 1: De brandende schedels, Michael Avon Oeming, Mike Carey en Mel Rubi, 64 blz., uitgegeven bij Dark Dragon Books)