Ik vraag mij af wat er in het leidingwater zit, daar in Gent. Hoe komen die sloebers van Adhese er anders bij om uitgerekend mij een Nintendo DSi XL te bezorgen? Zijn ze curieus wat een complete leek van dat nieuwe machien zal vinden misschien?

Ge moet weten, het is héél lang geleden dat ik nog een spelleke hebt gespeeld waarmee elektriciteit is gemoeid. Ik heb efkes in de rommelkast gezocht en vond mijn recentste elektronische game:

Jups, een Nintendo Game & Watch Multiscreen Donkey Kong II. Dat ding dateert van 1983. 27 jaar oud is dat toestelleke. Ik heb mij daar ùren mee koest gehouden. ‘t Is eraan te zien.

Maar op een gegeven moment gaat ge u met serieuzere zaken bezig houden. Zoals onze pa versieren, zorgen dat er eten op tafel komt, sokken stoppen, dat soort noodzakeliteiten. En dan verdwijnen elektronische games van alleen in de vergeethoek.

Trivial Pursuit of Carcasonne, dat komt wel eens op tafel hier. Of als mijn schoonbroer in de buurt is, een of ander obscuur bordspel, die kerel is daar echt wild van (“Zal ik efkes uitleggen hoe het werkt?”).

Niet dat ik nog nooit een Wii of PSP van dichtbij gezien heb. Zo wereldvreemd ben ik ook weer niet. Sommige vrienden hebben zoiets in huis, en als dat ding dan on wordt gezet, dan amuseer ik mij daar best kostelijk mee. Maar om zelf in huis te halen …

Tot ge dus een Nintendo DSi XL in uw pollen krijgt gestopt. Blijkbaar pas sinds 5 maart hier in de winkels te vinden. Het lijkt een beetje op die Donkey Kong van hierboven moet ik zeggen, dus ik word onmiddellijk nostalgisch bij de aanblik van dat machien:

Kijk ook efkes mee wat er verder nog allemaal werd meegeleverd:

Een leren hoeske
Een stylus formaat XL
Een spelleke: Professor Layton en de Doos van Pandora
Een lolly (was opeens verdwenen)
En de Nintendo DSi XL natuurlijk

De rest zal ik in een volgend blogpostje gieten. De cake moet dringend uit de oven.