Wie warmliep voor de maliënbikini van Red Sonja in Red Sonja 1: De brandende schedels zal oververhittingsverschijnselen krijgen van Red Sonja 2: Leven en dood. Daarin draagt ze op de beginpagina’s niet meer dan een transparante paarse sjaal. Strategisch om haar lijf gewikkeld, dat wel, maar toch transparant genoeg om uitgebreid aan tepelspotting te doen.

Da’s volgens onze pa meteen het grootste pluspunt van dit tweede Red Sonja album. Ik verdenk hem ervan een fanboy geworden te zijn.

Ik daarentegen heb het nog altijd niet voor de stoere krijgers, uitgebreide vechtscènes en dat vleugje fantasy. Red Sonja is echter met vakmanschap gemaakt, dat moet ik eerlijk bekennen, en ook dit album eindigt weeral met een torenhoge cliffhanger zodat ik stiekem toch ook een beetje uitkijk naar de afloop in slotdeel Red Sonja 3: Toren van bloed. Al was het maar om te zien hoe die horrorwending aan het einde uitdraait. Zombie-kindsoldaten. Brrr.

Score: 3/5 (over de quotering)

(Red Sonja 2: Leven en dood, Michael Avon Oeming, Mike Carey en Mel Rubi, 64 blz., uitgegeven bij Dark Dragon Books)