Cycli, oftewel: nummerke 2 van de 10 Y: The Last Man delen die eraan zitten te komen. Deel 1: Ontmand was – om het in Mijn Restaurant-termen uit te drukken – een amuseke. Cycli is al meer het echte werk.

“En, heeft de soep gesmaakt juffrouw?” Jazeker meneer. Bij deeltje 1 was het alsof ik met m’n neus op de feiten zat. Geen goed zicht op de immense gevolgen als in één klap alle mannelijke zoogdieren op aarde dood neervallen. “Goh ja, dat moet wel erg zijn”, maar meer als dat …

Deel 2 gunt u al een bredere kijk en amai mijne frak, dat moet wel heel erg zijn. 48% van de wereldbevolking dood, da’s 2,9 miljard mensen. Begin dat maar eens te begraven. Of: 95% van alle piloten, scheepskapiteins en truckchauffeurs. Waarheen moet dat vrachtje? Of: 100% van alle katholieke priesters, islamitische imams en orthodox-joodse rabbijnen. Halleluja!

Vaughan is lekker op dreef. Hij weeft korte en lange verhaallijnen door mekaar, brengt actie en romantiek, toont de psycho-sociaal impact, bouwt spanning op, steekt hier en daar wat cliffhangers ertussen. Absoluut niks te klagen.

Echter, qua tekenwerk is Y: The Last Man, zoals meneer Meesters ook al opmerkte, nogal plat commercieel Amerikaans. Zeker als ge net ervoor van juffrouw Goblet genoot. Langs de andere kant is dat ook weer niks om van wakker te liggen, want het concept van Y: The Last Man en de uitwerking daarvan is dik in de sacoche. Van de eerste twee delen toch. Laat deel 3 maar komen.

Score: 4/5 (over de quotering)

Koop Y: The Last Man 2.

(Y: The Last Man – Deel 2: Cycli, Brian K. Vaughan, Pia Guerra, 120 blz., uitgegeven bij De Vliegende Hollander)