Aids. Voila, het hoge woord is er meteen uit. Maar verwacht u niet aan sentimenteel gedoe, belerend met-de-vinger-gezwaai of zwarte somberheid. Frederik Peeters pakt zijn autobiografische verhaal Blauwe pillen helemaal anders aan.

Op z’n negentiende zag Frederik Cati voor het eerst. Hij vond haar meteen geen onaangename verschijning. Er gebeurde echter niets. Een paar jaar later ontmoeten de twee mekaar opnieuw en nu staat er wel wat te gebeuren. Maar Cati heeft meteen iets te melden. Ze is seropositief, net als haar zoontje. Even slikken voor Frederik, maar toch wil hij de relatie een kans geven.

Blauwe pillen leest als een trein. Meeslepend, lichtvoetig ondanks het thema, dikwijls zelfs vrolijk. Natuurlijk speelt hiv een belangrijke rol in dit album, maar het zijn de personages waar het echt om draait.

Peeters toont een koppel dat gewoon gelukkig wil zijn, mooie momenten wil beleven, twee mensen die goesting hebben in elkaar. Er zijn ook de praktische ongemakken, de angst en de sombere momenten. Blauwe pillen is een hommage aan de liefde, al is het in dit geval wel een speciale liefde.

Score: 3,5/5 (over de quotering)

Preview van de eerste 7 pagina’s.

Koop Blauwe pillen.

(Blauwe pillen, Frederik Peeters, 190 blz., uitgegeven bij Sherpa)