Maaike Hartjes, één van dé autobio-madammen uit Holland. Al moet ik zeggen (zoals eerder) dat haar autobio-gestrip me wat begon te vervelen. Als ge volle neut autobio doet dan kunt ge beter geen slaapverwekkende bezigheden hebben.

Gelukkig valt de nieuwe Maaike Hartjes erg goed mee qua geeuwgehalte. Ze maakt dan ook vanalles mee, want Hartjes trok naar Zuid-Afrika om een stripworkshop te geven.

Ge moogt gerust van een cultuurshock spreken. Maaike wordt geconfronteerd met de overblijfsels van de apartheid en met haar eigen vooroordelen. Ze doet haar best om die vooroordelen aan de kant te schuiven, maar makkelijk is dat niet. Daarnaast zijn er de typische toerist-in-een-vreemde-cultuur-situaties zoals de bedelaars, de angst om het fototoestel boven te halen want iedereen is bandiet,  of een wel heel erg grote exotische spin, midden in de nacht op de muur boven het bed.

Donker is dus niet het verslag van een lekker relaxte alles-toppie-vakantie, maar bevat flink wat bekommer- en ergernissen. Ik heb een sterk vermoeden dat Hartjes niet rap opnieuw een ticket richting Zuid-Afrika zal boeken.

Uiteraard gebruikt Hartjes zoals steeds haar stokskes-figuurkes. Wat nogal moeilijk blijkt als ze een zwarte medemens wil tekenen. Maar laat ons daar niet over zeuren. Al lang blij dat Hartjes deze keer wel wat te vertellen had.

Score: 3/5 (over de quotering)

Koop Donker.

(Donker, Maaike Hartjes, 95 blz., uitgegeven bij Oog & Blik/De Bezige Bij)