Ja, Pukkelpop was dit jaar geweldig. Ik voelde het tot gisteren net zoals Wieneke in mijn rug en mijn benen, een teken dat het goed was.

Als ge een compleet verslag wilt van alles wat ik zag, stel ik voor dat ge helemaal naar onder scrolt. Daar vindt ge een screenshot van alle live-vanop-de-tweets. Lees ze van onder naar boven en ge hebt een bondig chronologisch verslag.

Maar al dat geleuter wilt ge denk ik niet lezen. Wat ge wilt weten: wat voor mij de uitschieters waren. Mijn persoonlijke top 3:

1. Matt & Kim
1. Jonsi
1. The National

Jup, ze komen gelijk over de finish. Wat hebt ge ‘t liefst, een zot feestje met Matt & Kim, een duik in de magische wereld van Jonsi of de intense breekbaarheid van The National?

Verder ook meer dan behoorlijke passages gezien van Band of Horses, Blood Red Shoes, Caribou, Villagers, Surfer Blood en Bad Religion.

Pukkelpop is boven alles een grote ontdekkingstocht. Nodigden dit jaar uit om ‘s verder onder de luisterloep te nemen: Tame Impala, Miike Snow, Harlem, The Bookhouse Boys, Alain Johannes en Biffy Clyro.

En zo komen we naadloos bij de vier bands die dit jaar mijn Pukkelpopticket sponsorden:

1. Biffy Clyro
Waren mij onbekend. Geen makkelijke groep voor de kottekesstoppers want het ene moment spelen ze iets emo-posthardcore-achtigs met veel hooks en tempo-wissels, om daarna op een poppy rockgroep te lijken. Ik was alleszins onder de indruk.

2. Foals
Heb ik moeten missen en als ik de verslaggever van De Standaard/Het Nieuwsblad mag geloven moet ik daar spijt van hebben. Volgens die van De Morgen ging het dak er zelfs af. Bleek er na controle echter nog gewoon op te liggen. Zievereir.

3. Marina and The Diamonds
Ik was benieuwd wat Marina and The Diamonds live ging geven, maar ik had helaas andere verplichtingen. Haar plaat (een flinke hand popparels, soms op het randje van de kitsch, maar goeie kitsch hè, à  la Jeff Koons) vind ik klinken als de missing link tussen Florence and The Machine en Lily Allen. Ik vroeg me af of ze live een rocksauske zou gieten over de gepolijste sound van haar plaat. Eind november komt Marina naar de Vooruit met haar Diamanten, dan krijg ik een herkansing.

4. Pendulum
Pendulum was nog niet eens begonnen en ik stond al verbaasd te kijken. De Dance Hall-tent was véél te klein voor deze herriemakers. In dikke pakken wachtte het volk (of beter, de jeugd) tot ver buiten de tent op de show.
Zoals getweet: Pendulum is, denk ik, zo’n beetje The Prodigy van vandaag. Venijnige beats met gitaargeweld.
De boel ontplofte dan ook bij de eerste noot. Waanzinnig feestje. Moest ik nog 16 zijn geweest, ik had volle neut meegedaan.

Ook een merkwaardig moment: Selah Sue die Raggamuffin speelde. Ik kreeg er zowaar kippenvel van, wat speciaal is als ge weet dat ik vind dat Studio Brussel stilaan genoeg airplay aan dat nummer heeft gegeven. De versie van Raggamuffin die Selah Sue op Pukkelpop speelde wist echter een snaar te raken. Dju toch. En de rest van haar optreden kon ik ook behoorlijk smaken. Een madam met veel vakvrouwschap. Slaagt er zomaar in nietsvermoedende niet-fans in te pakken. Dubbel dju toch.

Uiteraard veel gemist wat ik graag had gezien. Beach House, The xx, Marina and The Diamonds, Eels, Hurts, The Flaming Lips, The Van Jets, Yeasayer, These New Puritans, Two Door Cinema Club, The Sore Losers, The Soft Pack, And So I Watched You From Afar, Broken Glass Heroes, Eva de Roovere … Zo gaat dat met een straffe affiche.

Rest mij nog Chokri, Eppo en de rest van de Pukkelkoppen te feliciteren met hun 25ste editie. ‘t Is er eentje om in te kaderen. Maar ik wil ook nog effe mekkeren:

- Waarom nog altijd geen gratis drinkwater? Bij temperaturen van een graad of 30 vind ik dat ge dat eigenlijk niet kunt maken, voor 25 cl water 2,50 euro vragen.

- Die hele foor met carrousel en wedding chapel en toestanden, dat moogt ge van mij afschaffen. Ik kom voor de muziek. Als ik naar de kermis wil, zal ik wel naar Hasselt Kermis of de Sinksenfoor gaan.

- Wat minder volk mag ook. Dus volgend jaar de affiche ietske minder straf graag ;)

(foto: thomaswillemsen)