Deel 1 van Walking Dead heb ik met graagte gelezen, dus Deel 2: Ver van huis sloeg ik met veel goesting open. Direct valt op dat er iets veranderd is: de smoelen zien er anders uit. Charlie Adlard vervangt Tony Moore aan de tekentafel. Da’s efkes wennen maar scenarist Robert Kirkman sleurt u weer heel rap mee het verhaal in.

Centrale thema’s deze keer zijn overlevingsdrang en terreinafbakening. Overlevingsdrang lijkt logisch als ge constant moet uitkijken voor bloeddorstige zombies. Maar ook overlevingsdrang in de vorm van voortplantingsinstinct borrelt op: meer en meer koppelkes worden gevormd. En dat heeft natuurlijk gevogel tot gevolg.

Maar vanzelfsprekend is dat niet als ge met z’n allen opeengepakt zit in een stinkende mobilhome. Rick en zijn groepke survivors willen dus een plek die veilig is en genoeg ruimte biedt zodat iedereen min of meer z’n eigen leven kan leiden. Die zoektocht blijkt geen evidentie.

Kirkman speelt meesterlijk met de menselijke instincten, houdt het plot strak met hier en daar een scherpe bocht erin, steekt onderweg lontjes aan, zet u soms op het verkeerde been, is niet bang om personages op te offeren en introduceert nieuwe kleurrijke personages. Een zombiestrip om van te smullen.

Score: 4/5 (over de quotering)

Koop Walking Dead 2. Of als ge deel 1 en 2 samen wilt aanschaffen.

(Walking Dead 2: Ver van huis, Robert Kirkman, Charlie Adlard, Cliff Rathburn, 136 blz., uitgegeven bij Silvester Strips)