De Kings of Leon zijn te snel volwassen geworden. Valt dat te betreuren? Misschien. De spontane, frisse, ongepolijste gitaarpop van hun eerste twee plaatjes komt nooit meer terug. Het keerpunt was “Because of the Times”, één van de beste cd’s van 2007. Het geluid werd weidser en grootser, maar de songs waren straffer dan ooit. Ik was fan. Het grote publiek zwichtte dankzij “Only by the Night”, een goeie maar geen overweldigende vierde. Maar jongens, wat een onwaarschijnlijk lekkere single was “Sex on Fire”!

En nu reeds is er hun vijfde worp, “Come Around Sundown”.

Eerste vaststelling na een vluchtige eerste luisterbeurt: het kabbelt allemaal voorbij, zonder dat je er erg in hebt. Dat gevoel gaat helaas niet meer weg.

Opener “The End” is vintage Kings of Leon en had zo op “Only by the Night” gekund: een lome doch doeltreffende baslijn, breed uitwaaierende gitaartjes en een groots refrein. Niets meer, niets minder.

Tweede song “Radioactive” is een ondermaatse single. Te vrijblijvende strofes en een veel te krampachtig refrein. Ze doen, helaas niet alleen in deze song, iets te hard hun best om episch te klinken. Goeie teksten, catchy riffs en pakkende refreinen worden daarbij soms vergeten.

Drie uitschieters toch: “Mary” is heerlijk losbandige fifties-bubblegumpop met knallende gitaren, “Back Down South” is uiterst meezingbare country en tevens de beste song op de plaat, en “Beach Side” is een melancholische, zomerse deun die niet had misstaan op “Rumours” van Fleetwood Mac.

De andere songs kabbelen zoals gezegd rustig voorbij. Zonder te storen, maar ook zonder al te veel indruk te maken.

Slotconclusie: een middelmatige plaat die er bij de liefhebbers van “Only by the Night” zal ingaan als zoete koek, maar even snel weer vergeten zal worden. Blijf ik fan? Ik blijf fan. Op voorwaarde dat ze zich de volgende keer stevig herpakken.

(Dit is een blogpost van gastblogger Ridder Roeland. Ook gastblogger worden?)