De kleine prins van Antoine de Saint-Exupéry, nooit gelezen. Schaam op mij zeker? Het gaat nochtans om het vaakst vertaalde boek uit de Franse literatuur, informeert Wikipedia mij.

En dan is er Joann Sfar, een van mijn favoriete Franse stripauteurs, die De kleine prins verstript. Dan moét ik het wel lezen hè.

De korte inhoud vindt ge op Wikipedia, en ik vermoed dat Sfar daaraan niet heeft gesleuteld. In een notendop: De kleine prins woont op een klein planeetje, besluit ‘s te gaan zien wat elders te zien is, komt na bezoekskes aan 6 planeten op de aarde terecht, ontmoet een piloot met een pakot vliegtuig in de woestijn en verdwijnt dan.

En dan blijf ik zitten met een soeplip. Oh boy, had ik hier efkes meer van verwacht. Van Sfar, met zijn fijnzinnige humor, zijn liefde voor geschiedenis, filosofie en theologie (lees zeker De Kat van de Rabbijn). Van dat alles: veel te weinig in De kleine prins.

Wat ge wel krijgt: een triest sprookske met laagskes. Te ijl en dromerig naar mijn goesting. Het onbezonnen, naïeve kind versus volwassenen met hun egoïsme, hun geldzucht en noem maar op. Dat soort gedoe. Ja hoor, we gaan diep. Hier moeten lessen getrokken worden. Begin al maar te zuchten.

Het is allemaal mijn eigen fout hoor. Ik had iets verwacht dat volle bak Sfariaans was, maar ik krijg letterlijk een verstripte De kleine prins. Mbfff.

Fans van Sfar moeten dit misschien mijden. Liefhebbers van Antoine de Saint-Exupéry en zijn kleine prins kunnen gerust toehappen.

Score: 2/5 (over de quotering)

Koop De kleine prins.

(De kleine prins, Joann Sfar, 110 blz., uitgegeven bij Oog&Blik / De bezige bij)