1. Per liter bier hebben de Grimbergen brouwers 7 à 8 liter water nodig over het hele brouwproces.

2. De brouwmeesters van Alken-Maes moeten elke dag proeven. Ge moet u daar geen cantustaferelen bij voorstellen, het gebeurt in een soortement stemhokskes, iedereen apart. In hun glas: zowel proeverij van bier dat pas gebrouwen is, klaar zou moeten zijn voor verkoop en de finale B.A.T. moet krijgen, als proeftesten op foutherkenning en verkenning van nieuwe ingrediënten.

3. Ideale proefuur: tussen 10u30 een 11u00 omdat dan de smaakpapillen vol open staan. Het ontbijt is dan lang genoeg geleden gegeten, (de goesting in) het middagmaal komt eraan, het water staat in de mond.

4. Bij het proeven wordt een score toegereikt tussen 1 en 10, hoewel 10 nooit gegeven wordt. Een brouwsel dat tussen 6 en 9 scoort is goed voor verkoop.

5. Afgekeurd bier wordt versmurft met een kleurstof en verwerkt tot veevoeder. Als ge een varkenslapke op uw bord krijgt dat afkomstig lijkt van een smurfvarken, dan weet ge wat het beestje te bikken kreeg. Volkomen eetbaar hoor.

6. Bij bierdegustaties moet ge beginnen met het bier met het laagste alcoholgehalte en zo omhoog naar het zwaarste bier.

7. Hoe wast ge bierglazen? Zeker niet in de vaatwasser. Wel met een (reukloze!) detergent in water. Ideaal is om vlak voor het inschenken het glas nog efkes onder te dompelen in een emmer water met daarin een geutje ammoniak en dan afdrogen met een propere doek. Volledig vetvrij glas!

Voila, zeven bierweetjes. Waar ik die opgestoken heb? Zoals ge u misschien herinnert, ik was gisterenavond met een groepke uitverkoren bloggers te gast in Grimbergen voor een rondleiding in de Sint-Servaasbasiliek en de Norbertijnerabdij, met daarna een degustatie van de verschillende Grimbergen biervariëteiten. Geprezen zij de Heer!

Eerst gaf abt Erik een rondleiding die startte in de basiliek en dan verder naar het normaal niet voor bezoekers toegankelijke deel van de abdij. Vader abt had als kapstok voor zijn rondleiding de feniks gekozen. Dat beestje is het embleem van de abdij en komt een aantal keren terug in de gebouwen.

Eerlijk is eerlijk: ‘t was een beetje informationoverload. Te veel gepropt in uurke. ‘t Had van mij gerust een heel stuk langer en uitgebreider mogen zijn, maar dan wel met meer pauzes om ‘s op uw gemak rond te kijken.

De leefruimtes van de paters had ik bijvoorbeeld wel willen zien. En er hingen een hoop portretten in de gangen, maar er was veel te weinig licht. Had ik overdag zeker langer willen blijven hangen. En abt Erik, wat had die aan onder zijn gewaad? Een lange onderbroek? En in de zomer, draagt hij daar dan een bermudashort met hawaïmotief onder?

Helaas geen tijd voor dat alles. Gelukkig, we werden door een van de 15 brouwmeesters van Alken-Maes, die het Grimbergen bier brouwen, verwacht voor een degustatie. Ook hier was het weer van informationoverload met wort en hoge gisting en zuurkool en weet ik wat nog allemaal. Ging mijn petje meestal een paar promille te boven.

Onderwijl de uitleg van de brouwmeester mochten we de 5 Grimbergen bieren proeven, zijnde Blond, Dubbel, Goud, Tripel en Optimo Bruno.
Mijn favoriet: Grimbergen Goud. Duidelijk. Vol, bitter, hoppig. Zal onze pa nog ‘s van de drankenhal mogen meenemen. Het minstens commerciële bier van de 5, vermoed ik. Grimbergen Blond en Dubbel zijn de verkoopskanonnen, en ja, ge proeft dat. Goed bier, daar niet van, maar ‘t is duidelijk op veilig gespeeld. Geef mij maar een bier met meer karakter, liever een degustatie- dan een doordrinkbier. De Goud dus.

Jammer dat er geen taxiservice was om ons naar huis te brengen, dan hadden we minder voorzichtig kunnen degusteren. ‘t Zal voor het volgende rondje zijn.

Zijn er nog vragen? Ik kan u ook nog vertellen over het onderscheid tussen een abdijbier en een gewoon bier. En wanneer ge een bier een trappistenbier moogt noemen. Of wat de relatie tussen Grimbergen bier en de abdij van Grimbergen is. Moest iemand daarin interesse hebben, laat maar horen.

(volledig fotosetje hierzo)