Hier zijn we dan, met een fashionably late verslag van Pukkelpop 2012. Dit jaar was het bijkans nougatbollen geweest, maar gelukkig wist Maximum Music me nog op de valreep met een combiticket te verblijden. Waarvoor uiteraard muchas gracias in het kwadraat.

Zullen we beginnen met een overzicht van de drie dagen om dan af te sluiten met een samenvattende conclusie/beschouwing? Oké, hier gaan we.

Pukkelpop 2012 – dag 1

Geen Pukkelpop zonder degelijke oordoppen en een cheapo zonnebril. Ook dit jaar niet. En uiteraard ook niet zonder bikinitopje en een dik gesmeerde laag zonnecrème.

En dan de wei op en verschieten van de bomenrijverjonging.

En blij zijn. Dat ge die wapperende vlaggen terugziet, en een tent die weer rechtstaat.

Nog iets om blij om te zijn:

Maar dat was te vroeg victorie gekraaid:

En die gratis wifi, die was ook niet alles hoor. Hier en daar uitstekend, maar op de meeste plaatsen weinig mee aan te vangen. Als ge wist waar te staan en wat te vangen, ging het echter prima ;)

Tijd voor de eerste groep van Pukkelpop 2012, goed dat ik erover heb getweet, want ik heb mijn eigen raad blijkbaar strikt opgevolgd:

Waarom ik dan toch bleef kijken?

En dan, wat ik dacht dat al direct een eerste Pukkelpop 2012 hoogtepunt zou worden:

Niks hoogtepunt dus. #traantjes
Nochtans gehoord dat die live wel sterk kunnen uitpakken.

Het volgende was ook al niet veel beter.

Gelukkig stonden de Wannabes wel dichterbij voor een nylonshot. Wolford? Koud was het nochtans niet.

Drie uur ‘s middags en een afgeladen volle Main Stage. Snoop Dogg in da houshizzle!

Niet mijn kop thee hoor, dus ikke weer weg. Kwam ik dit leuke standje tegen:

Ja, ge moogt gerust een #wtf toevoegen.

En dan, Alt-J. Vond ik wat te braaf en ideale-schoonzoonachtig en mocht voor mij best wat agressiever of krachtiger of gebalder uit de hoek komen live, maar toch: straffe set. Achteraf gezien het hoogtepunt van Dag 1.

De Castello (op vorige editie Chateau gedoopt) was trouwens flink in formaat toegenomen. En had van plaatske-wissel gedaan met de Wablief. Mijn benen vonden dat niet zo’n geweldig idee.

Daarna ging het weer steil bergaf.

Daarna nog eentje waar ik wel wat van verwachtte, Santigold.

Deuntjes die het goed doen op uwe radio, maar live on stage … mja, dan redt ge het niet met wat verpakking. Ook al is het leuke verpakking.

Gelukkig wist een stukske Belgisch vlees weer voor een opflakkering te zorgen.

Steak Number Eight, jawel. Best veel stoeremansambiance, een kolkende moshpit, we voelden ons weer jong.

Dan, de ontdekking van de dag, en ook de schoonste verschijning van de dag. Lianne Le Havas. Wonderlijke stem, afwisselend sloom en swingend, altijd soulvol.

Intussen werd het donker.

Op naar de Marquee voor The Gaslight Anthem. Best te pruimen show, vooral het eerste kwartier zat erg strak. Leuke cover van The House Of The Rising Sun.

En dan bekend volk tegengekomen en vooral van in de verte gekeken.

Ik herinner me vooral veel magie bij Feist.

Pukkelpop 2012 – dag 2

Chokri heet ons welkom.

Op naar de eerste groep, straight from Belgium.

De eerlijk gebiedt mij te vermelden dat ik me niks kan herinneren van The Me In You, dus ik zal toch ‘s wat opzoekwerk moeten doen.

Op naar de volgende:

Beklijvende man on stage. Misschien ook zijn plaat (of platen?) ‘s opsnorren.

En dan tijd voor de eerste kopstoot van de dag:

Blood Red Shoes, voor de vierde keer op Pukkelpop. Ik snap niet goed waarom die al om 13 uur het podium worden opgejaagd. Toch straf genoeg om wat hoger op de affiche te staan?

Zulu Winter sluit aan. Op plaat best oké. Live idem dito, maar ook niet meer dan dat. Deze jongens zullen toch nog wat moeten groeien als ze volgende keer een hoger plekske willen opeisen.

Reünietijd met Reiziger. 10 jaar stilgelegen, en nu zijn ze terug. Ik kan me herinneren dat ik dat vroeger een redelijk te pruimen groepke vond (zelfs een paar cd’s van liggen), maar op Pukkelpop 2012 zat ik me toch af te vragen of die reünie echt nodig was. Klonk behoorlijk gedateerd / deja-entendu in de oren.

Intussen brandde de zon zo hard dat het eigenlijk niet te doen was voor de Main Stage. Two Door Cinema Club dus vanuit de verte en de lommer gezien. Waarschijnlijk was hun show net wat aanstekelijker voor het podium, maar een zonnesteek had ik er niet voor over.

De volgende groep speelde gelukkig wel weer onder tentzeil, en meteen goed voor drie awards: Hipsters van de dag, Luipaardlegging van de dag, en Haarsculptuur van de dag. Groepsnaam: Friends. Uit Brooklyn. Vonden zichzelf geweldig, maar konden mij niet bekoren. Artyfarts.

Merdan Taplak dan. Kon ik me niks bij voorstellen, maar werd me als must-see aanbevolen. Kan ik me nog steeds niks bij voorstellen, want:

Band of Skulls dan maar. Rockte lekker weg. Misschien net iets te average om echt memorabel te zijn.

Richting Berlijn. Apparat in de Castello. Klonk als een zweverige postrockband met dikke beats eronder. En dat klonk goed. Hoe noemen ze dat genre? Posttechno of zo?

Intussen ging de zon langzaam onder.

Op naar – wat ik hoopte – het hoogtepunt van de dag: Lykki Li. Post gevat frontstage en versteld staan van het aantal 16-jarige gilgrieten. Toen mevrouw Li eraan begon meteen in de mot gekregen dat die gilgrieten de hele frontstage hadden in gepalmd voor maar 1 nummer, jawel I Follow Rivers. Voor de rest van de show hadden ze geen aandacht, nee de dametjes hielden zich liever bezig met de cameraman te verleiden in de hoop met hun babyface op de grote videoschermen naast het podium te verschijnen. Wat hen ook nog lukte, miljaar. Om maar te zeggen: ze hadden ‘t voor mij flink verpest. Hoewel ik ook de indruk had dat mevrouw Li haar show niet bijster fameus was.

Na Lykke Li’s show draaide ik me om en trok een foto van de wei en volk dat de frontstage verliet:

Afghan Whigs dan. Ik hoopte weer op een hoogtepunt, en mister Dulli stelde gelukkig niet teleur. Pure klasse en meteen hét optreden van dag, en achteraf gezien, hét optreden van Pukkelpop 2012. Jup, niet alle reünies zijn overbodig.

Pukkelpop 2012 – dag 3

Dag 3 op dezelfde manier begonnen als Dag 2: met een groepke dat best goed leek, maar waar ik me nu niks meer van herinner. Zal ik dus ook nog ‘s moeten opduikelen.

Daarna een groepke Belgen, COEM. Iets met een man en een hamer, indie-alternatief gedoe dat we al eeuwen kennen. Ik kon een geeuw niet onderdrukken. ‘t Was wel nog vroeg hè. En Dag 3 al. Goed genoeg als excuus?

Vroeg of niet, daar trok Man Without Country zich niks van aan. Meteen dé ontdekking van Pukkelpop 2012. Het shoegaze-genre heropgefrist door er een flinke kwak elektronica op te smeren.

Daarna wou ik The Van Jets (eindelijk eens) van dichtbij gaan checken. Echter, de Marquee barstte uit zijn voegen. Misschien omdat het een van de weinige plaatsen op de wei was waar ge in de schaduw kon staan, maar ik vermoed toch ook gewoon veel Van Jets fans. Van net buiten de tent, en net in de zon, pakten de heren bij mij echter geen verf. Dringend behoefte aan wat schaduw.

Daughter dan maar, in de club.

Best aardig, mogelijk op plaat ook. Eventueel ook nog uit te checken.

Stephen Malkmus daarentegen had wel last van de warmte. Slappe, futloze show.

Nog een oudje, maar met minder last van de warmte: Bob Mould. Een masterclass in melodieus beuken.

18 augustus 2012, 18u10 : één minuut stilte naar aanleiding van de gebeurtenissen op Pukkelpop 2011. Erg indrukwekkend om te zien hoe plots een ganse wei blijft stilstaan en geen woord meer zegt. En dan, na die minuut stilte, een applaus. Jup, hét kippenvelmoment van Pukkelpop 2012.

Lower Dens wist mij op plaat net te overtuigen, live was het bijzonder slappe kost. Gemiste kans.

T-shirt van de dag.

Ge zijt toch ook Father Ted fan hè?

In plaats van naar T-shirts zitten gapen en staan te leuteren aan de special beers tent, had ik mij beter naar voor gerept, want de Main Stage liep plopperdepropvol voor The Black Keys.

Wat zitten dringen en wringen om meer vooraan te raken, maar echt ver kon ge niet meer raken. Niet te min: very nice en een van de hoogtepunten van de dag.

Geen Foo Fighters voor mij, Moeder kiest Wilco. Konden mij op hun vorige doortocht niet overtuigen, op plaat nog steeds wel, dus ik stond erbij, keek ernaar, en vond ze deze keer wel goed. Het eerste halfuur toch. Daarna begonnen de loden benen te klagen.

Afsluiten deed ik met Four Tet. Lust ik wel op plaat, nog nooit live gezien … en dat viel tegen. Boenke-boenke van het langdradige genre …

Dus werd het tijd om afscheid te nemen van Pukkelpop 2012.

Pukkelpop 2012 – de samenvatting

Persoonlijk vond ik het dit jaar toch maar heel erg middelmatig. Amper uitschieters, teveel rommel, teveel tegenvallers, te weinig kippenvel, te weinig ontdekkingen. Zeker als ge er grandcrujaar 2010 naast legt.

Kan natuurlijk aan mijn parcours liggen. Achteraf wel contente stemmen gehoord, al hadden die meestal een parcours uitgestippeld dat vooral in de Dancehall en Boiler Room passeerde.

Hoe dan ook, de organisatie zat dit jaar strak. Nooit eerder zo vlot in Kiewit geraakt, zo vlot de parking opgereden, en – drie dagen op rij – zo vlot door de inkom gepasseerd. Bijzonder goed geoliede machine.

Ook leuk: (een poging tot) gratis wifi. Niet perfect, maar het lijkt me geen evidentie om dat deftig te laten marcheren als 10.000 man op uwe wifi wil spelen. En per slot van rekening komt ge toch voor de muziek, nee?

Gratis water op Dag 3 was geweldig, maar eigenlijk ook niet meer dan normaal. En als ik mag klagen: eigenlijk waren er te weinig plaatsen waar ge dat gratis water kon tappen, en eigenlijk had dat gratis water er vanaf Dag 1 moeten zijn. Warm of niet. Ik vind dat dat in het basispakket moet zitten. Al jaren. Gratis wifi wel, maar geen gratis kraantjeswater, allee man.

Goed, de prijsbeesten van Pukkelpop 2012 dan.

Beste optredens: Afghan Whigs, Black Keys, Man Without Country, Apparat, Alt-J
Ontdekking van deze editie: Man Without Country
Grootste teleurstellingen: Cloud Nothings, Lykki Li
Kippenvelmoment van deze editie: 1 minuut stilte nav #pkp11

Tot volgend jaar!

Alle Pukkelpop 2012 foto’s van Uw Moeder vindt ge hier. Maar de Wannabes hebben er nog veel meer getrokken.

Verwante schrijfsels:
Uw Moeder zit op Pukkelpop 2012, met dank aan Maximum Music Alt-J doet het met Wim Delvoye Les nouveaux Pukkelpop 2012 noms sont arrivés! Volg de Pukkelpop 2011-avonturen van Uw Moeder op Twitter