Twee toppers die hier nogal veel de boxen doen trillen:

Foals – Holy Fire
Hun vorige twee (Antidotes uit 2008 en Total Life Forever uit 2010) konden me nooit helemaal over de streep trekken. Interessant, maar ook soms te ontoegankelijk en te moeilijk-doenerig. De derde Foals echter is een dikke voltreffer. Ze zijn nog altijd hun typische zelf, maar het lijkt alsof er iets van hun schouders is gevallen, want ze klinken stukken meer open en funkier dan ooit. Als ge het hele album kunt doorzitten zonder te beginnen shaken of op z’n minst met uw hoofd mee te knikken, dan scheelt er iets aan uw systeem.
Foals speelt op 15 maart in de AB. Het zaakske is intussen uitverkocht en ik heb geen tickets. Janken! Als iemand mij wil blijmaken …
Beluister Holy Fire van Foals op de Luisterpaal of koop het album.

Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away
Ola, Nick Cave is oud geworden. Misschien uw eerste gedachte bij het beluisteren van zijn 15de Bad Seeds plaat. Dat het vertrek van oudgediende Mick Harvey het geluid beïnvloed heeft, mag niet verwonderen. We krijgen een haast intiem album. Maar verder is het, hoe ge het ook draait of keert, nog altijd de vertrouwde Cave. Bezwerend en dreigend, hier en daar een venijnige uithaal, en met zijn aloude obsessies open en bloot. Nick Cave heeft tussen zijn Grindermanavonturen en het schrijven van soundtracks, filmscripts en zijn tweede roman eindelijk tijd gevonden om nog ‘s met zijn Bad Seeds de studio in te duiken. Hebt ge uw pollekes al gekust?
Lees verder…