Toen George Lucas nog een George Lucaske was (25 jaar om precies te zijn), volgde hij Francis Ford Coppola (op dat moment 30) tijdens het draaien van diens film The Rain People. Het resultaat is een documentaire van een dik half uur, getiteld Filmmaker: A Diary by George Lucas.
Bekijk de mini-docu hier online:
Chatroulette is de recentste hype in internetland, en aan elke deftige hype wordt minstens één documentaire gewijd. Hier is een proper gemaakte introductie op Chatroulette, van de hand van Casey Neistat:
‘t Is dan wel geen Openbedrijvendag vandaag, toch gaan we op bezoek in de Porsche-fabrieken. We springen onderweg efkes door de teletijdmachine en komen in de vroege jaren 60 terecht. Onze rondleiding: de bouw van de Porsche 356.
Dat het niet allemaal rozengeur en manenschijn is bij Jeff H. en concullegae, bewijst volgende mini-docu. Ene John Hooper had een speciale wens. Iets met zijn voorhoofd. De plastische chirurg van dienst, ene dokter Mulgi, heeft hem verkeerd begrepen. Al beweert die laatste dan weer iets anders.
(Dienstmededeling: sommigen onder u hebben deze post al gezien, maar omdat we op het moment van publicatie met een technische storing zaten, hebben we ‘m terug offline moeten halen. Hier is de post dus opnieuw. Voor zij die ‘m al gezien hebben: gelieve u niet te storen. Voor zij die ‘m nog niet gezien hebben: gelieve deze dienstmededeling te vergeten.)
Vandaag de BBC Four-documentaire “Krautrock: The Rebirth of Germany”. Krautwatte? Wikipedia?
“Krautrock is een algemene naam voor de experimentele muziekgroepen die in Duitsland op de voorgrond traden aan het eind van de jaren zestig en aan het begin van de jaren zeventig. Tegenwoordig is de term ook geëvolueerd naar een benaming voor een stijlrichting om gelijkaardige muziek onder te plaatsen.”
Isabella Rossellini probeert ons op een geniaal grappige manier bewust te maken van de natuur. Hieronder vind je mijn favoriet, maar hier vind je nog een heleboel andere filmpjes.
In 1995 maakt Martin Scorsese een documentaire van maar liefst vier uur over de Amerikaanse cinema. Of beter, zijn persoonlijke kijk erop. A Personal Journey with Martin Scorsese Through American Movies heet het werkstuk.
Vier jaar later doet Scorsese de stunt nog eens over. Deze keer focust hij zich op de Italiaanse cinema. Titel van de vier uur durende documentaire: My Voyage to Italy.
JtotheC (hadden die zijn ouders geen makkelijker uit te spreken naam kunnen kiezen?) is een getalenteerde knaap. Hij maakt muziek. Funky kaka meer bepaald. En JtotheC is momenteel een album in mekaar aan het funken.
Om de hongerigen te kalmeren heeft hij de preview-EP “A Man And His Funk” op de mensheid losgelaten (hier gratis ende voor nada te downloaden).
Meneer On-Point maakte over JtotheC’s fratsen een mini-docu. Sjek it:
In 1978 werd The Factory opgericht in Manchester. Een club waar punkbands en aanverwanten konden optreden. Een rariteit op dat moment. Uit de club groeide het platenlabel The Factory, dat werk uitbracht van onder meer Joy Division, New Order en Happy Mondays.
BBC4 maakte een documentaire over de legendarische Factory. Bekijk Factory – Manchester from Joy Division to Happy Mondays:
In feite is er niks mis met iets verzamelen. Postzegels, Disney Pixar kaartjes, whatever. Maar als dat verzamelen zover gaat dat het een mentale ziekte lijkt, dan zijt ge vies ver heen.
In Possessed portreteert Martin Hampton bezeten verzamelaars. De een verzamelt boeken en videobanden, duizenden stuks, en houdt als een bibliothecaris-in-overdrive fiches bij over alle mogelijke details van elk item. Er is ook een juffrouw die de grootste rommel bijhoudt: van lege tandpastatubes tot haar uitgevallen haar.
Bekijk de mini-docu Possessed:
Het Wit Huizeke krijgt een hoop post elke dag. Tienduizende brieven, faxen en mails. Een klein legerke medewerkers zorgt ervoor dat elk stuk bij de juiste persoon belandt.
Om echter zijn vingers aan de pols van Den Amerikonder niet te verliezen leest Barackske elke dag tien brieven die werden opgestuurd. In “Letters to the President” krijgt ge een rondleiding achter de schermen hoe die tien brieven op het bureau van mister president terecht komen:
Een klein, opmerkelijke verslagje over een groepke punkers uit de Islington. Niet alleen opmerkelijk omwille van de erbarmelijke beeldkwaliteit, maar ook omwille van de commerciële ingesteldheid van de punkers én de snedige voice-over.
Lees de artikels van Chris Dust, Dokter Wolf of Uw Moeder.
Toffe link gezien? We zetten hem op Appelogen!
Contacteer ons
Wie is wie op Appelogen?
RSS 2.0
RSS Commentaren
Appelogen op Facebook
Appelogen op Flickr
Appelogen op Twitter
