Koorddansen, but not as you know it. Niet in een circustent dus. Maar ergens op de Mont Blanc in Frankrijk.
Een minidocu. Niet voor mensen met hoogtevrees.
- Algemeen
- Kunst
- Verontrustend
- Overleven
- Lachen
- Film en fotografie
- Pikante oogappels
- Vrouwen onder elkaar
Chad Robertson is helemaal zot van brood bakken. In San Francisco heeft hij sinds 2002 zijn eigen zaak, samen met zijn vrouw Elisabeth, alwaar ze de liefde voor brood prediken.
Een korte documentaire over de man en zijn passie:
Shinya Kimura (site, blog) bouwt custom motoren. Geen exemplaren met spuitwerk in opvallend oranje of fluogroen, Kimura gaat voor de back to basics-aanpak.
Henrik Hansen maakte een mooie mini-docu over Kimura waaruit ‘s mans liefde voor het vak, en zijn kunstzinnige en filosofische kijk op custom motoren naar voren komt.
Het wordt stilaan tijd dat we alternatieve manieren bedenken om energie op te wekken.
Deze Solar Highways (website) lijken misschien een beetje te futuristisch, maar ik vind het een geweldig idee!
Onthutsende documentaire over Bacha Bazi, waarbij minderjarige Afghaanse jongens worden opgeleid om danser te worden maar ook seksueel worden misbruikt.
Sikhs, eigenlijk weet ik daar niks over. Dat ge er in Sint-Truiden wel wat vindt, ja. Maar voor de rest …
Onderstaande documentaire over de Sikhgemeenschap in Noord-Californië belicht hun sociaal en famiaal leven, hun godsdienst en tradities.
Doel de streetarthoofdstad van de wereld noemen is misschien wat erover, maar de maker van de documentaire hieronder, ene Cesare Santorini, vond het blijkbaar gepast.
Zoals ge weet staat Doel ongeveer leeg. Het ideale canvas dus voor streetartiesten van diverse pluimage.
Bekijk de mini-documentaire Doel, Street art capital of the world.
We Sold Our Souls For Rock ‘N’ Roll is een documentaire over Ozzfest 1999. Ge weet wel, dat festivalleke dat de familie Osbourne al een paar jaar organiseert.
Ge krijgt een mix voorgeschoteld van live-fragmenten, interviews met muzikanten (Slipkont, System Of A Down, Primus …), verslagskes van op de wei en backstage.
Drie jaar geleden is het dat Chris Dust een documentaire postte over mannen en hun levensechte poppen. Nu is er een kleine docu die een bezoekske aan de Real Doll fabriek koppelt aan een interview met het brein achter de Real Dolls, Matt McCullen.
Niet dat ik zo’n sekspop in huis zou willen, maar net als Matt zie ik de kunst in van die poppen. Met veel vakmanschap en liefde gemaakt.
De koers, dat interesseert mij eigenlijk niet. De Tour volg ik helemaal niet. De enige keren dat ik al eens langs onze pa in de zetel plof om een stukske koers mee te pikken is tijdens de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix.
Een Deense filmploeg maakte in 1976 A Sunday in Hell, een documentaire over de Parijs-Roubaix-race van dat jaar. Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck en Freddy Maertens waren toen nog jonge knapen.
Het resultaat is een traag uitgesponnen verslag. Niet alleen van de koers zelf, maar ook een kennismaking met de hoofdrolspelers en hun ploegen, de supporters, de miserie onderweg.
Bekijk A Sunday in Hell:
Sean Dunne lijkt wel een standaardleverancier van korte documentaires met interessante mensen in de hoofdrol. Een hele tijd terug hadden we zijn docu The Archive, over Paul Mawhinney en zijn enorme platencollectie.
Nu is er The Bowler, over een man die mij, net als Andrew, nogal aan the Jesus doet denken. Een fervente bowler dus.
Zalig, al zou de man beter ietske trager praten.
Wist ge dat in Kopenhagen het allereerste parkour-park werd gebouwd? Volgens mij gaat dat wel in tegen de parkour-filosofie, maar langs de andere kant is het interessant dat er een samenwerking ontstond tussen architecten en parkour-beoefenaars bij het ontwerpen van het park.
Bekijk een preview My Playground, een korte documentaire over parkour, die zich voornamelijk in Kopenhagen afspeelt.
