Of ik geen nachtje wou doorbrengen in Hotel Gent, ge weet wel die hotelkamer/kunstinstallatie die Tazu Rous rond de klok van station Gent Sint-Pieters bouwde, ter gelegenheid van Track. En zo kwam het dat ik zaterdagavond een sleutelbos in de pollen geduwd kreeg met een hoop instructies van welke sleutel voor welke deur, en welke deur terug te sluiten en welke gewoon achter mijn gat dicht te trekken.
En toen – via die deuren – de trappen op, en – lichtjes buiten adem – boven aankomen, aan de deur van Hotel Gent, 23 meter boven de grond en denken “Miljaar, da’s toch wel hoog. En dat is toch echt wel stevig hè, dat palenwerk waarop die hotelkamer staat? Als het maar niet te hard gaat waaien vannacht!”
En dan binnenkomen, in een zéér netjes afgewerkte kamer, met schoon meubels en een sjiek bad, en natuurlijk, dé blikvanger: die grote klok. Fantastische hotelkamer kortom.
Efkes het balkonneke op en weer de gedachten die terugkomen (amai da’s hoog, hopelijk is dat allemaal stevig en kan het tegen wat wind). Mensen met hoogtevrees kan ik een nachtje Hotel Gent alvast absoluut afraden. Al de rest: ge zijt te laat om te boeken vrees ik, maar een bezoekske overdag kan wel nog. Aanraderke.
En dan, de nacht in, het bed in. Eerlijk: slecht geslapen. Wat wilt ge. Ik ben muisstille nachten gewoon. En qua isolatieniveau stelt Hotel Gent niet zo heel erg veel voor. Geregeld wakker geschoten van lallende mannen, een ruziënd koppel, claxonnerende auto’s, snerpende brommerkes, het fluitje van de conducteur …
Maar bon, dat hadden we er voor over, want iedere keer als ge wakker wordt, kunt ge nog ‘s kijken naar die gigantische klok in uw kamer. Subliem zicht.
Genoeg gezeverd, foto’s:
Lees verder…