Jawel, kunst, jongens en meisjes. Een opgezette kat slash quadcopter. Goed om zowat alles en iedereen de stuipen op het lijf te jagen. Gemaakt door ene Bart Jansen, getiteld Orvillecopter.
- Algemeen
- Kunst
- Verontrustend
- Overleven
- Lachen
- Film en fotografie
- Pikante oogappels
- Vrouwen onder elkaar
Volgt ge mij op Twitter/Facebook/Instagram, dan moet ik u wellicht niet meer vertellen dat ik pas in Parijs geweest ben. Want ‘t is daar momenteel al Wim Delvoye wat de klok slaat.
Wim Delvoye in het Louvre
‘t Is niet iedereen gegeven, tentoonstellen in het Louvre. Staat erg schoon op uwe cv.
Bijzonder schone en fascinerende making-of-video van het Duitse graffitiduo Herakut over hun werk Loving The Exiled.
Onlangs was straatkunstenaar Slinkachu op bezoek in Antwerpen met zijn miniatuurstraatsculptuurtjes. De mannen van StampMedia maakten er een leuk videoverslagske van:
De Londense miniatuurbeeldhouwer-slash-streetartist Slinkachu (voorheen en voorheen) doet Antwerpen aan en da’s wat mij betreft met stip een vermelding op Appelogen waard.
Op 4 en 5 mei kunt ge in de straten van Antwerpen 2018 Slinkachu-werkskes gaan spotten. Tips waar ge moet gaan kijken kunt ge vinden op de speciale Facebook-page. Er zullen ook markeringen aangebracht worden op straat.
Verder kunt ge foto’s van Slinkachu’s werk gaan bekijken in een tijdelijke galerie te Lozanastraat 101b (eveneens 2018 Antwerpen). Openingsuren: donderdag: 17 tot 20 uur, vrijdag: 15 tot 18 uur, zaterdag: 14 tot 18 uur. Gratis inkom. Geopend tot en met 5 mei.
Niet vergeten noteren in uw agenda!
Meneer hieronder vond schilderen met een penseel te gewoontjes. Dus begon hij te schilderen met zijn neus. Tot hij ontdekte dat er wel meer mensen zijn die dat doen. Dus begon hij te schilderen met zijn tong.
Gezond kan dat niet zijn, want hij gebruikt geen speciale verf. Nee, meneer gebruikt olieverf. In het begin werd hij dan ook vaak ziek: koppijn, misselijk. Maar meneerke is een volhouder, en nu werkt hij een groot doek af op drie dagen.
En nee, dat ziet er niet uit. Zijn schilderijen niet, en om hem bezig te zien, da’s ook al geen zicht. Kijk zelf:
Schoon om aan de muur in uwe living te hangen, een stilleven, maar dan toch net anders dan anders.
Ge pakt uw gitaar, uwe versterker en alle effectenpedalen die ge hebt liggen. Ge wandelt daarmee een kunstgalerij binnen en installeert daar de boel. Ge verft erbij op de vloer “Walk on me”. En ge noemt dat kunst.
Ik vermoed dat ik daarmee niet zou wegkomen, maar als ge David Byrne zijt, frontmans van Talking Heads, dan durft meneer de galeriehouder zich al sneller bedenken.
Joseph Stashkevetch is een artiest. Hij maakt tekeningen enkel met een potlood. Als je niet goed kijkt dan denk je een zwart-witfoto te zien. Spijtig genoeg zijn de foto’s op zijn site niet van hoge kwaliteit maar toch geven ze een goed idee van de schoonheid van zijn werk. Stuk voor stuk prachtige werken.
Alan Van Ryzin is ook een artiest. Hij werkt onder andere aan computerspelletjes. Op zijn site zijn enkele realistische, computergemaakte 3D-voertuigen te vinden. Zeer mooi gemaakt, ik kan mij enkel inbeelden hoeveel werk daarin gekropen is.
Op onderstaand filmpje zie je een straatartiest schilderen. Sommige mensen kunnen schilderen en sommige van hen maken het zichzelf nog een beetje moeilijker door dat op een korte tijd af te willen werken. Deze doet het wel heel snel.
Hij schildert mooie, kleine landschapjes op glas met zijn vingers. En ik weet dat hij niet de enige persoon ter wereld is, maar het blijft toch steeds leuk om te zien.
In 2010 was ik in Londen en daar was ik zeer onder de indruk van de Sunflower Seeds van Ai Weiwei.
Klinkt misschien niet bepaald spectaculair, een hoop keramieken zonnebloemzaadjes over de grond verspreid, maar in het echt: mah jongns toch.
Vooral de mini-docu erbij maakt de installatie nog sterker. Meer dan een miljoen zonnebloemzaadjes, stuk voor stuk met de hand beschilderd. Ai Weiwei zette er zomaar efkes 1.600 Chinezen mee aan het werk.
En de Sunflower Seeds zijn dus momenteel te bezichtigen bij Mary Boone in New York. Tot 4 februari 2012. Moest ge in de buurt zijn: niet te missen.
Hieronder nog de mini-docu, een regelrechte must-see wat mij betreft.
