Yoko Ono was van de zomer te gast in het Moma. Ze bracht aldaar haar conceptuele kunstwerk “Voice Piece for Soprano” ten berde.
Mij klinkt het in de oren als een orgasme. Een nogal speciaal orgasme, dat wel, maar Yoko Ono is ook geen gewoon hè. John Lennon heeft ocharme nogal wat te verduren gehad in de bedstee.
Fijn animatiefilmke van Lauri Warsta: ze nam een dictafoon, drukte op record, stak dan de dictafoon in een doos en liet die doos per koerier van Londen naar Helsinki voeren. De opnames gebruikte ze als bronmateriaal voor haar animatiefilmke Dictaphone Parcel. Vwerrie nies.
Nog tot 5 september moogt ge bij Bèr en Paola op bezoek om de kunstwerken in hunne living te gaan bekijken. Er valt onder meer nieuw werk van Michaël Borremans te spotten. Usual suspect Jan Fabre is uiteraard ook van de partij.
Jean Philip ging zoals elk jaar kijken. Zijn commentatoren merken wel op dat de kijkervaring niet optimaal is. ‘t Is dan ook het Koninklijk Paleis, en niet een of ander museum.
Tom Schamp is zonder twijfel een van ‘s lands fijnste illustratoren. Ge kent ‘m misschien van zijn illustraties in Humo of De Standaard. Voor deze expo in het Literair Museum in Hasselt koos hij vooral werk uit zijn prentenboeken. Nog tot 7 november 2010 te bezoeken.
Doel de streetarthoofdstad van de wereld noemen is misschien wat erover, maar de maker van de documentaire hieronder, ene Cesare Santorini, vond het blijkbaar gepast.
Zoals ge weet staat Doel ongeveer leeg. Het ideale canvas dus voor streetartiesten van diverse pluimage.
Bekijk de mini-documentaire Doel, Street art capital of the world.
Ge pakt de brandweerwagen. Ge zoekt een terrein waar ge wat plaats hebt. Ge begint rondjes te rijden en spuit constant met uw brandweerslang op het middelpunt van uw imaginair rond puntje. Ge noemt dat kunst.
Eens iets anders dan een handgeknoopt Perzisch tapijt op de vloer? Check de fotorealistische tapijten van Jill Draper dan eens. Een handgemaakt landschap van 4 op 6 meter? Geen probleem voor Jill. Schoon vind ik het niet per se, maar wel zot, zo’n monnikenwerk.
(kussen voor Mail Online)
Tot 11 januari 2011 kunt ge naar het Modemuseum in Hasselt voor de tentoonstelling Devout/Divine – Fashion vs Religion. Geen suffe tijdslijn van religieuze kledij, maar wel een overzichtje van hoe de modeontwerpers van vandaag zich laten inspireren door geloof.
Met onder meer de boerka’s voor mannen van Walterke Van Beirendonck en bidmatjes in de vorm van een sacoche.
Tegen volgende zomer wilt de Stad Antwerpen de banken in alle parken vervangen door betaalbanken. Als ge op zo’n bank wilt gaan zitten, kost u dat 50 cent. Tenzij ge graag een pijnlijke poep hebt, dan is ‘t gratis.
Enkele van de redenen die het stadsbestuur opsomt voor de installatie van deze betaalbanken is het ontmoedigen van hangjongeren, het elimineren van zwervers uit het parkbeeld en als extra inkomstenbron.
Hoe lang ge op zo’n betaalbank moogt zitten voor 50 cent is nog niet bekend.
Demonstratie van de betaalbank:
De Australisch-joodse kunstenares Jane Korman heeft een controversieel filmke gemaakt. Ze nam haar joodse vader Adolk, die de holocaust overleefde, haar kinderen en een nicht mee op een trip langsheen een hoop holocaust-overblijfselen zoals het concentratiekamp van Auschwitz. Ze filmde hun vijfkes terwijl ze op de tonen van Gloria Gaynors I Will Survive hun booty shaketen. En ze monteerde die beelden tot haar kunstfilm Dancing Auschwitz.
Persoonlijk vind ik dat kunnen. Gij?
Gek hoor, omgekeerd perspectief. Alsof er iets vies kapot is in uw kopke.
Nu wachten op de eerste animatiefilm in de bioscoop die gebruik maakt van omgekeerd perspectief. Dat gaat helemaal flippen zijn.
Lees de artikels van Chris Dust, Dokter Wolf of Uw Moeder.
Toffe link gezien? We zetten hem op Appelogen!
Contacteer ons
Wie is wie op Appelogen?
RSS 2.0
RSS Commentaren
Appelogen op Facebook
Appelogen op Flickr
Appelogen op Twitter
