Zegt Mick. Of het écht de beste videoclip ooit is, dat weet ik nog niet zo zeker, maar ze is alleszins heel straf.
Lady Gaga met Telephone featuring Beyoncé. Voor de muziek moet ge het niet doen, maar filmografisch, amai mijn botten.
Regisseur van dienst is Jonas Åkerlund, geen onervaren prutserke. Check die kostuums, de decors, de knipogen (hey Tarantino!), de grafische aspecten.
Bijna 10 minuten en geen seconde te lang:
Chris Dust is al een tijdje van het toneel verdwenen. Dit heeft vooral te maken met het feit dat ik heel veel dozen en meubels van punt A naar punt B moet verplaatsen. Enfin, omdat deze mashup zo superstrak zit kon ik niet anders dan dit snel eventjes te posten. Geniet (maar met mate). Lees verder…
Een triest moment, weledele heren en welvoeglijke jonkvrouwen. Ridder Roeland, leverancier der concerttips, laat postkoetsgewijs weten dat hij tijdelijk zijn kostbare tijd zal moeten investeren in het veroveren van een nieuwe burcht, het ten berde brengen van balades onder balkons van huwbare maagden en het schrijven van een blijspel waarmee hij hoopt een nieuwe maliënkolder te kunnen vergoeden. Ja, veeg die snotters maar van onder uw neus.
Dus dacht ik, misschien moet ik maar efkes Ridder Roelands taak overnemen, in de hoop op een spoedige terugkeer. Alhier mijn concerttip voor de maand april.
Midlake, 23 april 2010, Trix. Kaartjes koopt ge hier.
De snuiters van Midlake hebben pas een verse plaat gescheten, The Courage of Others. Zet die op en voor ge weet waant ge u midden in het bos, ’s nachts, aan een knetterend kampvuur met vrienden. Ingeduffeld onder oude dekens, nippend van goeiekope wijn. De akoestische gitaren worden bovengehaald, er wordt meerstemmig gezongen. Meiden dansen blootvoets en in gebatikte kleedjes in het rond, blazen op een dwarsfluit of rammelen met een tamboerijn. Een moment om in te kaderen.
Die vers gescheten plaat klinkt ietske anders dan de vorige van Midlake. The Trials of Van Occupanther was meer van die gezapige seventies-gitaarrock. Ook zeer te pruimen hoor, maar als ge met verlengkabels en gitaarversterkers moet beginnen zeulen voor een zangstonde rond het kampvuur, da’s wat minder praktisch.
Afijn, om maar te zeggen dat ik uitkijk naar het concert van Midlake. Ik leg alvast een geruit flanellen hemd klaar en een paar houtblokken voor op het vuur. Tot dan?
Opgedoken op YouTube: oude videofragmenten uit het repetitiekot van Prince.
We schrijven 7 juni 1984, de verjaardag van Prince, hij blaast die dag 26 kaarskes uit. De opnames van Purple Rain zitten erop, de plaat zal op 25 juni bij de platenboer belanden.
’s Avonds heeft Prince een concert op zijn agenda staan, ’s middags duikt hij met zijn Revolution nog rap efkes het repetitiekot in.
Hier is de repetitiekotversie van When Doves Cry:
Omdat de videoclip van This Must Be It zo geniaal is, kwam er iemand op het idee de muziek er af te halen, om zo de aandacht te verleggen naar de clip zelf. Resultaat: een mooie kortfilm.
Wat is nu eigenlijk het beste? Het origineel, de cover van dat origineel, of de cover van die cover? Ik heb het over You’ve Got The Love, de dance-klassieker van The Source featuring Candi Staton, de cover door Florence + The Machine, en de cover van die cover door The XX. De ene al hipper dan de andere. Maak uw keuze:
Fever Ray, alias Karin Dreijer Andersson, was genomineerd voor drie awards van de Zweedse nationale radio P3. Ze won die van Beste dance-artiest van 2009. En toen mocht ze haar award in ontvangst gaan nemen. Zeer speciaal:
In de rubriek WTF kunnen we deze jonge groep zonder problemen plaatsen. Dit filmfragment dateert uit 1992, maar ik denk niet dat ze ondertussen in de top 50 zijn geraakt. Wat ik wel met een gerust hart kan vertellen is dat zij toen zeker niet zonder wiet zaten. Lees verder…
Een 5-jarig drummerke is natuurlijk schattig. Maar een groepke vogels dat gitaar speelt (echt, gitaar), da’s nog veel beter.
Vandaag geen mashup, maar wel iets muzikaals. Jonah is blijkbaar een 5-jarig drumtalent. Ik mag helaas niet embedden, maar als je gewoon hier klikt, kan je hem aan het werk zien terwijl hij Toxicity van System Of A Down meedrumt.
Potlooddrummers, ik heb er heel veel respect voor. Deze kerel kan er wel wat van en het is ook gewoon leuk. Lees verder…
Lees de artikels van Chris Dust, Dokter Wolf of Uw Moeder.
Toffe link gezien? We zetten hem op Appelogen!
Contacteer ons
Wie is wie op Appelogen?
RSS 2.0
RSS Commentaren
Appelogen op Facebook
Appelogen op Flickr
Appelogen op Twitter
