Als we vandaag ‘s kijken naar een concert van Nick Cave and the Bad Seeds? Uit 1998, opgenomen in Moskou.
De setlist:
Do You Love Me?
Right Red Hand
From Her to Eternity
Henry Lee
The Mercy Seat
The Weeping Song
Lime Tree Arbour
Deanna
The Ship Song
Into My Arms
Man Bijt Hond, altijd goed om wat onbekend talent op te snorren. Deze keer een ongepolijste rapdiamant: Rapper Sjors Peter.
Bij The Wire (dat maandelijkse muziekmagazine, ge weet wel) krijgen ze wekelijks gemiddeld 16 postzakken vol demo’s binnen. Allemaal groepkes die hopen op een laaiend enthousiaste review natuurlijk, én de grote doorbraak. En om op te vallen tussen die hoop, zijn al die groepkes ijverig in de weer geweest met het ontwerp van een opvallend hoeske.
The Wire verzamelt de meest in het oog springende hoezen op hun Sleeves Received tumblr. Hieronder een kleine greep.
Goesting in een uurke ukelelemuziek, en nee, niet met Mumford & Sons? Allee hop, hier is The Ukulele Orchestra of Great Britain!
Dat de Zweden een gevoel voor humor hebben, bewezen ze toen ze in 2006 Lordi naar het Eurovisie Songfestival stuurden (waar Lordi toen won, remember?).
De Esten blijken ook grapjurken te zijn. De punkband Winny Puhh deed er mee aan de nationale preselectie, stootte door naar de finale en strandde daar op de derde plaats.
Een blik op de puntentelling van die finale leert ons dat de televoting Winny Puhh een tweede plaats opleverde, maar dat de jurypunten hen nekten: daar eindigden ze slechts vierde. Had de jury een handje toegestoken, dan mocht Winny Puhh naar het Eurovisie Songfestival. De lamstralen.
Niet getreurd, binnenkort in een concertzaaltje in uw buurt: Winny Puhh. En nu al hieronder:
Gisteren was een heuglijke muziekdag, maar vandaag krijg ik te horen dan Jason Molina zaterdag overleed, bezieler van Songs: Ohia en Magnolia Electric Co.
Ik ontdekte zijn muziek in 2000, toen The Lioness uitkwam. Nog altijd een onwaarschijnlijk schone plaat. Later dat jaar, op 7 oktober, speelde Songs: Ohia op Rock The Vote in de Bourla. Daar was ik bij.
Wat ik niet wist is dat Molina serieuze alcoholproblemen had, al dik 10 jaar. In zijn laatste bericht op de Magnolia Electric Co. website heeft hij het erover. Hij verbleef in afkickcentra en ziekenhuizen om van zijn verslaving af te raken, had problemen om zijn zorgfacturen te betalen, en werkte de laatste jaren op een boerderij.
Molina’s lichaam werd zaterdagnacht gevonden. Hij had alleen een gsm bij zich, met één opgeslagen nummer: dat van zijn grootmoeder. Hij was 39, zijn lijf kapot gemaakt door de alcohol.
Sinds de digitaliseringsrevolutie in muziekland uitbrak, lijkt er geen einde te komen aan de stortvloed talent en creativiteit. Maar zorgt die overrompeling ervoor dat we meer kwaliteit krijgen, of wordt het stilaan onmogelijk om de talenten tussen de hoop matige artiesten te ontwaren?
De documentaire PressPausePlay ging hierop in en sprak met enkele van de belangrijkste digitale muziekmakers van de laatste decennia.
1975, en Kraftwerk is bezig aan hun eerste Amerikaanse tour, you know. Maar ze hebben slechts 10 liedjes, terwijl er een show van twee uur van hen wordt verwacht. Probleempje, you know. Gelukkig weten de Kraftwerk-mannen wel een oplossing. Eind goed al goed, you know.
Wist-je-datje van de dag: Wist ge dat Johnny Cash in 1965 een Duitse versie opnam van zijn nummer Walk The Line? Titel: Wer Kennt Den Weg. Aan zijn uitspraak had hij nog wel wat werk …
In de tijd dat dieren nog spraken (we spreken over 1997) was Prince te gast in The Muppet Show. Allee, hij heette toen eigenlijk (dat symbool), of The Artist Formerly Known As Prince, aka TAFKAP. Afijn, niettegenstaande al die aanstellerij hadden de Muppets hem toch uitgenodigd.
Wat weinigen weten, is dat Prince van de Muppets-makers eiste om voor deze show de poppen de helft kleiner te maken, zodat hij zelf niet zo klein zou lijken …
Prince brengt twee deuntjes: “Starfish And Coffee” en “She Gave Her Angels”.
Twee toppers die hier nogal veel de boxen doen trillen:
Foals – Holy Fire
Hun vorige twee (Antidotes uit 2008 en Total Life Forever uit 2010) konden me nooit helemaal over de streep trekken. Interessant, maar ook soms te ontoegankelijk en te moeilijk-doenerig. De derde Foals echter is een dikke voltreffer. Ze zijn nog altijd hun typische zelf, maar het lijkt alsof er iets van hun schouders is gevallen, want ze klinken stukken meer open en funkier dan ooit. Als ge het hele album kunt doorzitten zonder te beginnen shaken of op z’n minst met uw hoofd mee te knikken, dan scheelt er iets aan uw systeem.
Foals speelt op 15 maart in de AB. Het zaakske is intussen uitverkocht en ik heb geen tickets. Janken! Als iemand mij wil blijmaken …
Beluister Holy Fire van Foals op de Luisterpaal of koop het album.
Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away
Ola, Nick Cave is oud geworden. Misschien uw eerste gedachte bij het beluisteren van zijn 15de Bad Seeds plaat. Dat het vertrek van oudgediende Mick Harvey het geluid beïnvloed heeft, mag niet verwonderen. We krijgen een haast intiem album. Maar verder is het, hoe ge het ook draait of keert, nog altijd de vertrouwde Cave. Bezwerend en dreigend, hier en daar een venijnige uithaal, en met zijn aloude obsessies open en bloot. Nick Cave heeft tussen zijn Grindermanavonturen en het schrijven van soundtracks, filmscripts en zijn tweede roman eindelijk tijd gevonden om nog ‘s met zijn Bad Seeds de studio in te duiken. Hebt ge uw pollekes al gekust?
Ge zijt op een feestje en de dj legt een Kraftwerk-schijf op. Paniek! Met uw (poging tot) robotdancemoves maakt ge u belachelijk, dus hoe moet ge dan uw kont shaken op Kraftwerk?
Kalmeer en bekijk efkes onderstaand filmke waarin een hele lading funky dancemoves passeren. Losgehen!
Lees de artikels van Chris Dust, Dokter Wolf of Uw Moeder.
Toffe link gezien? We zetten hem op Appelogen!
Contacteer ons
Wie is wie op Appelogen?
RSS 2.0
RSS Commentaren
Appelogen op Facebook
Appelogen op Flickr
Appelogen op Twitter
Appelogen op Instagram
Appelogen op Pinterest
