Soms kunnen de kleine dingen van het leven ongelofelijk fascinerend zijn. Bij deze: niets zo fascinerend als stromend water.

Wie gefascineerd is en dit geval tot op de bodem wil uitspitten kan ik nog zeggen dat dit komt vanwege het stroboscopische effect.

Kwestie van alle kapsalons die lijden onder de haarwassersschaarste (ja ja, alweer een knelpuntberoep) wat te helpen: de haarwasrobot van Panasonic. Beetje creepy, nee?

Ge hebt een boom in uwe tuin staan. Alleen, die boom zou een paar meter naar rechts moeten, zodat ge wat plaats hebt om een tuinhuiske te zetten. Maar hoe verplaatst ge die boom? Uzelf en een legerke kameraden een dag in het zweten werken en graven en sleuren en dan ontdekken dat het geval toch een paar honderd kilo te zwaar is?

Er is een andere optie:

Zelf zegt ze in het begeleidend tekstje dat het haar niet zozeer gaat om te choqueren of om exhibitionisme, maar om het oproepen van vragen over kledij en het belang ervan in de hedendaagse maatschappij, over naaktheid versus seksualiteit enzovoort.

Enfin, genoeg geleuterd, ge wilt natuurlijk Erica in haar blote. Langs hier (nsfw).

Ik heb al eens een post op Appelogen gepubliceerd over een documentaire rond plastiek. We zagen hierin zowel de positieve als de negatieve kanten van plastiek in ons leven.  Het grootste nadeel van plastiek is dat het niet goed door de natuur wordt afgebroken.

Maar komt hier misschien een einde aan in de toekomst? In het Amazonewoud werd namelijk een bacterie gevonden die in staat zou zijn om enkel van plastiek te leven. Op die manier zou de plastieken afvalberg ter wereld behoorlijk kunnen verkleinen.

Voorlopig ziet het er veelbelovend uit. Zo zien we maar dat het Amazonewoud al zijn geheimen nog niet heeft prijsgegeven. Gedetailleerde informatie hierover vind je hier.

Wie Appelogen volgt op Instagram, heeft waarschijnlijk gezien dat ik gisterenmiddag koekskes heb gebakken. Niet zomaar koekses, maar Random Cookies Of Kindness. Wasdanuweer? Ik zal het u uitleggen. En als ge het gelezen hebt: meedoen hè!

Wat zijn Random Cookies Of Kindness?

Eind vorig jaar, begin dit jaar: de trendrapporten voorspelden dat we in 2012 bedolven zouden worden onder de random acts of kindness. Nog niet veel van gezien eigenlijk. Vandaar deze actie, om toch voor wat randomme acts te zorgen. En wel in koekskesvorm.

Het idee is simpel, ge bakt koekskes en stuurt ze op naar een willekeurig iemand. Waarom koekskes? Everybody loves koekskes!

Hoe doet ge mee met Random Cookies Of Kindness?

Meedoen met Random Cookies Of Kindness is niet moeilijk:
1. Bak koekskes.
2. Steek ze in een doos/blik/zakske.
3. Schrijf een begeleidend briefke zodat de ontvanger weet waarover het gaat (en eventueel zelfs wil meedoen).
4. Steek koekskes en brief in een doos.
5. Pluk willekeurig een adres uit uw adressenboek.
6. Schrijf het adres op de doos en stuur op. Ready!

Om uit te leggen wat Random Cookies Of Kindness is, kunt ge verwijzen naar deze blogpost met behulp van de URL http://bit.ly/randomcookies. Uiteraard kunt ge ook hashtaggen à volonté met hashtag #rcok.

Voorbeeldreceptje: Kletskoppen

Koekskes bakken is niet echt moeilijk, een recept kiezen is soms zelfs moeilijker. Ik koos voor kletskoppen, ultraknapperige koekskes die heerlijk tussen uw tanden blijven plakken. En lekker ook natuurlijk.

Als ge wilt meedoen met #rcok, en ge weet niet wat gebakken, kletskoppen zijn prima koekskes. Heel makkelijk recept, kan haast niet mislukken. Hier gaan we:

Ingrediënten voor +- 50 kletskoppen:

75 gr boter
225 gr suiker
125 gr bloem
50 cl water
75 gr geschaafde amandelen
5 gr kaneel
Beetje zout
Vanille-essence

Bereidingswijze:

1. Kneed/plet/roer de boter tot een romige massa. Ge kunt dat met de hand doen, of – als ge niet graag vettige pollekes hebt – met een vork (idem voor volgende stappen).

2. Meng de suiker onder de boter.

3. Zeef er de bloem over en meng.

4. Dan het water eronder mengen, dan de amandelen, dan de kaneel, dan een snufje zout en als laatste de vanille-essence. Uw deeg mag redelijk “nat” zijn. Voeg gerust nog een beetje water toe als ge denkt dat het te droog is. Uw deeg moet er ongeveer zo uitzien:

5. Leg een bakpapier op een bakplaat en vorm daar kleine hoopjes deeg op. Ik gebruik daar twee koffielepelkes voor. Zo’n deeghoopke moet niet groot zijn, iets meer dan een halve koffielepel is zeker genoeg.

6. Ge moet uw deeghoopkes niet speciaal schoon vormen, want ze lopen toch uit in de oven. Zorg wel dat het ongeveer evenveel deeg is telkens. Laat ook zeker genoeg ruimte tussen de hoopkes (vanwege het uitlopen).

7. Zet uw kletskoppen-in-wording ongeveer 10 minuten in een voorverwarmde oven van 200°C. Kan iets korter of langer zijn naargelang uw oven. Uw kletskoppen zijn goed als ge ze met een mes van het bakpapier kunt nemen zonder dat ze helemaal gaan doorhangen. Ietske doorhangen is oké, zolang ze maar niet breken.

8. Op een rooster leggen en laten afkoelen. Wel opletten dat ge uw vingers niet brandt. Hete karamel = venijnige brandwonden.

9. Aanschouw uw stapel kletskoppen. Proef er een paar!

10. Voor ze allemaal op zijn: in een doosje steken, briefke schrijven, opsturen en afwachten. Spannend!

En dan moogt ge nu zelf aan het #rcok’en slaan! Bak ze!

Update:

Amoorie heeft Random Cookies Of Kindness gebakken!

Ook Random Cookies Of Kindness gebakken? Roep efkes op Twitter, of mail naar appelogen @ gmail.com!

Gij snapt er helemaal niks van, hè. Uwe frank is niet gevallen, ge hebt het niet door, ge kunt niet volgen. Jong toch!

Verslaafden van de glanzende rode lederen zooltjes! Als ge een dezer toevallig in Londen passeert: tot 9 juli kunt ge in het Design Museum een retrospectieve gaan bekijken van de twintigjarige schoenontwerpcarrière van Christian Louboutin. Er is ook een sectie gewijd aan het Fetish-project dat hij samen met David Lynch realiseerde. Dolletjes!

Houd je handen aan de pijltjestoetsen en ga vooral op zoek naar jezelf. Wel opletten dat je daar halverwege die zoektocht niet compleet tureluurs van wordt.

(Dit is een blogpost van gastblogger Bart Bonte. Ook gastblogger worden?)

Een superheldengraphicnovel op z’n Daniël Clowes’. Andy is 17, een onopvallende loser. Louie is zijn enige vriend, ook al zo’n loser met dat verschil dat hij ook nog eens een ambetante betweter is.

Wanneer Andy voor het eerst aan een sigaret trekt, krijgt hij opeens superkrachten. En dan krijgt hij ook nog ‘s een pistool in handen waarmee hij mensen en dieren kan doen verdwijnen. Samen met Louie vormt hij daarop een superheldenduo. Maar niet op z’n Bat- of Supermans.

Onze twee (alles-behalve-)helden pakken het anders aan. Louie gaat bijvoorbeeld andere jongeren treiteren in de hoop aangepakt te worden, waarop Andy dan zijn superkrachten kan tentoonspreiden. Uiteraard loopt dat zelden volgens plan.

Dat ge met een typische Clowes-strip voor de neus zit, merkt ge aan de gebruikelijke ingrediënten: stroeve relaties, afstandelijkheid, gemijmer, ironie … Ge kent Clowes intussen wel.

Vernieuwend kunt ge Dodelijk wapen dus niet noemen, maar er is een verzachtende omstandigheid: Dodelijk wapen verscheen oorspronkelijk al in 2004 in Eightball. Geen kakelvers werk dus.

Erover zagen dat Clowes weer in herhaling valt, is dus niet echt eerlijk. En zijn tekentalent is uiteraard zeer smullenswaardig.

Score: 3/5 (over de quotering)

Koop Dodelijk wapen.

(Dodelijk wapen, Daniel Clowes, 48 blz., Oog & Blik/De Bezige Bij)