Wij zijn er tot dusver nog gespaard van gebleven, maar in Amerika en ook in enkele Europese landen hebben ze hun portie dit jaar al gehad. Ik heb het over het eerst wondermooi witte sneeuwtapijt en de daarna natte en koude voeten en broek.
Wel dient gezegd te worden dat ze daar al meer gewoon zijn dan wij in ons Belgenlandje. Een sneeuwruimer die twee rijbanen in één keer vrij weet te maken is daar dan ook geen overbodige luxe.
Hoe het is om als passagier in te checken in de luchthaven, de vlieger op te stappen, van de grond te gaan, te landen en uw bagage op te pikken, dat weet ge.
Maar hoe ervaart ge zo’n trip als ge een koffer zijt? Bij de check-inbalie verdwijnt ge op een transportband en ge ziet uw baaske pas weer terug, later, op een andere transportband. Maar wat gebeurt ertussenin?
Die van Delta Airlines staken wat camera’s in een koffer en maakten er een timelapsefilmke van, om u een idee te geven. Tof om te zien.
Een beetje vriendelijk zijn tegen uw medeweggebruikers, daar gaat ge niet dood van. Bovendien, als ge de verkeersagressieveling uithangt: voor ge het weet wordt ge ontvoerd door aliens.
Onder water vissen of een kruiwagen vullen, dat zijn enkele van de kunstjes die een paar Finse duikers weten uit te halen.
Behoorlijk verwarrend allemaal als je even niet goed oplet. Toch is het voor de aandachtige kijker zo klaar als een klontje. Daarom ga ik het niet uitleggen en moeten jullie het zelf maar uitzoeken.
Mocht je het echt niet vinden, dan kan je er altijd nog de krant op na slaan.
In 2010 was ik in Londen en daar was ik zeer onder de indruk van de Sunflower Seeds van Ai Weiwei.
Klinkt misschien niet bepaald spectaculair, een hoop keramieken zonnebloemzaadjes over de grond verspreid, maar in het echt: mah jongns toch.
Vooral de mini-docu erbij maakt de installatie nog sterker. Meer dan een miljoen zonnebloemzaadjes, stuk voor stuk met de hand beschilderd. Ai Weiwei zette er zomaar efkes 1.600 Chinezen mee aan het werk.
En de Sunflower Seeds zijn dus momenteel te bezichtigen bij Mary Boone in New York. Tot 4 februari 2012. Moest ge in de buurt zijn: niet te missen.
Hieronder nog de mini-docu, een regelrechte must-see wat mij betreft.
Op Youtube staan veel filmpje die het bekijken echt niet waard zijn. Dit muzikale filmpje is niet enkel het bekijken waard maar ook nog het beluisteren waard. Fans van Star Wars zullen het nog meer weten te smaken. Twee erg verschillende mensen nemen het tegen elkaar op en tonen hun muzikale kunnen. Enjoy!
The word alone door Matt Rix is een interessant puzzelspelletje waarbij het de bedoeling is enkel de letters van het woordje ALONE over te houden op het speelveld. Dit doe je door bestaande Engelse woorden te typen die je vormt door gebruik te maken van de overige letters.
Als je een woord hebt gevormd kun je vervolgens met de pijltjestoetsen die letters bewegen over het speelveld en zo de onfortuinlijke letters aan de kant wegduwen.
Uiteindelijk mag je dus enkel het woord ALONE overhouden en dit dan nog eens best in zo weinig mogelijk moves.
(Dit is een blogpost van gastblogger Bart Bonte. Ook gastblogger worden?)
Onderstaand filmpje geeft het verhaal weer van Ryan Elliot Cunningham op vrijdag 23 december 2011. Onder invloed van drugs werd hij opgepakt door de politie en die besloot ook een kijkje te gaan nemen in zijn appartement.
Opgesloten achteraan in het politievoertuig wist hij uit zijn boeien te raken en naar voren in de wagen te kruipen. En zoals in alle goede films was hij ermee weg.
Don’t try this at home kids. Op het einde van het filmpje is er nog een verrassing.
*ringtone van gsm*
Ik: “Hallo, met Uw Moeder.”
Aan de andere kant: “Hallo, met <vul naam in>, euh … Stoor ik?”
Ik: “Nee.”
Aan de andere kant: “Ja maar, als ik stoor, moet ge het zeggen hè?”
Ik: “Nee nee.”
Aan de andere kant: “Anders bel ik later wel terug.”
Ik: “Nee, ge stoort niet. Zeg nu maar wat ge te zeggen hebt.”
Serieus, ik kan het daar soms echt van krijgen. Van die bellers die vragen of ze storen. Natuurlijk stoort ge niet, waarom zou ik anders mijn telefoon oppakken?
‘t Is heel simpel:
Ofwel stoort ge, en dan pak ik de telefoon niet op.
Ofwel stoort ge niet, en dan pak ik wel op.
Is dat duidelijk? Wilt ge dus de volgende keer als ge belt, en ik oppak, gewoon direct vertellen wat ge te vertellen hebt?
Dank u.
Met de nieuwste technieken zoals 3D en Surround Sound krijgen we steeds meer het gevoel dat we ons in de film zelf bevinden. Maar wat als er een manier zou bestaan om werkelijk in een film terecht te komen? Je komt het te weten in dit geweldige kortfilmpje. Zeker kijken tot na de aftiteling trouwens!
Een regelrechte schande is het. Al die zogenaamde muziekjournalisten en -recensenten die eind 2011, sommigen zelfs al in november, kwamen leuren met hun best-of-2011-lijstje. Zo niet bij Uw Moeder. Nee, ik heb braafkes en nauwgezet tot de laatste seconde van 2011 alle releases in de gaten gehouden. Het is dan ook met enige fierheid dat ik u De Complete Beste Platen Van 2011 aankondig.
De beste plaat van 2011: PJ Harvey – Let England Shake
Het stond al een hele tijd vast dat PJ Harvey de beste plaat van 2011 uit haar rokske had geschud. Wat zeg ik, dit is een regelrechte klassieker die zover boven de rest uitsteekt, dat het een van de beste platen van deze kant van 2000 is.
Weeral efkes geleden dat ik wat recent filmgetrailerte op u losliet, dus houd uzelf vast aan de takken van uw naaldenverliezende kerstboom!
Lees de artikels van Chris Dust, Dokter Wolf of Uw Moeder.
Toffe link gezien? We zetten hem op Appelogen!
Contacteer ons
Wie is wie op Appelogen?
RSS 2.0
RSS Commentaren
Appelogen op Facebook
Appelogen op Flickr
Appelogen op Twitter
